Turist mevsimi nedeniyle turistik otellere kahve dağıtıldığını öğrenince, kendime Türkçe bilen İtalyan turist süsü vererek, büyük otellerden birine gittim.

Resepsiyondaki deftere adımı Vuralino Sözeretti olarak yazdırdım…

Bavullarımı odama yerleştirdikten sonra, otelin barına kahve içmeye indim…

Fakat, yıllardır kahve içmeye içmeye, kahve ısmarlamayı unutmuşum!

Başımda bekleyen garsona, hatırlayıp da bir türlü “sade kahve” diyemedim!

“Tek şekerli…”, “demli olsun…”, “cam bardakta getirin…”, “limon istemem…” gibi lâflar aklıma geliyor da “kahve” gelmiyor.

Delireceğim…

Bir haftadır buradayım.

Hesap 10 bin lirayı buldu… hâlâ bir fincan kahve içemedim.

N’olur, gelin, bana bir kahve ısmarlayın. (3 Mayıs 1980)