30 yaşında, parasal sıkıntısı olmayan, fakat çok aksi bir erkeğim.

Neye sinirleneceğim belli olmaz.

Tepem attı mı gözüm hiçbir şeyi görmez. Dağıtırım.

Evlenip alacağın kızın, gün aşırı ağzını burnunu kırmak, ona kan kusturmak istiyorum.

 

22 yaşında, kumral, balık etinde, ev işlerinden anlayan, süslenmesini bilen, gezip eğlenmeyi seven bir erkeğim.

Beni anlayacak, esmer, olgun bir kızla evlenip, karşılıklı yün örmek istiyorum.

 

Kazık kadar oldum, hâlâ baba ekmeği yiyorum.

Boylu bosluyum. Takım blucin giyiyorum. Çok yakışıyor.

Fakat, et kafalıyım. Tın tın cahilim.

Kızlar yakışıklılığıma tav oluyorlar, beni bir şey zannediyorlar.

Aptallığım çakılmasın diye herkesin yanında konuşmam.

Babası zengin bir kızla evlenip, zavallının başını yakmak istiyorum.

 

34 yaşında, kapalı büyümüş bir kızım.

Baş belâsı bir babam, ızbandut gibi iki ağabeyim var.

Babam, esrar bulundurmaktan hapis yatıyor.

Büyük ağabeyim, Eminönü’nde malborocu. Küçüğü tombalacı.

Annemi üzüntüden verem ettiler.

Gerektiğinde üçünü birden pataklayacak güçte bir dayıyla, içgüveyi olarak evlenmek istiyorum.

 

25 yaşında olmama rağmen, kötü huylar edinmiş bir erkeğim.

Her türlü ahlâksızlık bende. İçki, kumar, gece hayatı o biçim…

Eve para mara vermem. İşim iyi.

Fakat, kazandığımı akşamına kumarda yiyip bitirmezsem içim rahat etmez.

Çok sarhoş döndüğüm geceler, beni karşılayıp pijamamı giydirecek, yatağa yatıracak, duygulu, müşfik bir kızla evlenip, sabahları işime geç kalmamak istiyorum.

 

 

Yasa dışı yollarla para kazanan, tıkırı yerinde bir kaçakçıyım.

Geniş çevrem vardır. Evcilim.

Benimle evlenecek kızın bir dediğini iki etmem.

Daire, araba, kürk manto, mücevherat, ne isterse alırım.

“Kocan ne iş yapıyor?” diye sordukları zaman serbest çalıştığımı söyleyecek; bir de polis evden aradığı zaman “şimdi çıktı” diyecek, talihsiz bir kızla evlenmek istiyorum. (29 Nisan 1978)