Anarşizmin saldırdığı ya da aramızdan alıp götürdüğü her değerin ardından, ona yakın kuruluşlar, olayı kınayan bildiriler yayınlıyorlar!

Kınamak, eski dille “takbih etmek”,”ayıplamak” anlamını taşıyor.

“Falanca kuruluş, filânca olayı kınadı…” gibi lâfları dinleyince, insana önemli bir şeyler oluyor gibi geliyor.

Oysa, olan ölene olmakta, kınama’nın bu hüzünlü ortamda kına yakmak’tan bir ayrıcalığı kalmamaktadır.

Misafirlikte burnunu karıştıran çocuğun ayıplanmasıyla, bir öğretim üyesinin kurşunlanmasının ayıplanışı arasında bir ayrım olması gerekiyor galiba!

(16 Aralık 1978)