Dil Haşlama

K

ka­bak ba­şı­na pat­la­mak: bir­çok kim­se­nin il­gi­li ol­du­ğu bir olay­dan do­la­yı yal­nız­ca bir ki­şi za­ra­ra uğ­ra­mak, ce­za gör­mek
ka­bak çık­mak: ka­vun, kar­puz: tam ol­ma­mak, olgunlaşmamak, ke­si­lin­ce ham ol­du­ğu an­la­şıl­mak
ka­bak çi­çe­ği gi­bi açıl­mak: ön­ce­le­ri utan­gaç­ken kı­sa za­man­da ve dik­ka­ti çe­ke­cek öl­çü­de ser­best­lik gös­ter­mek
ka­bak ta­dı ver­mek: ay­nı şe­yin sık sık yi­ne­len­me­si us­an­dı­rı­cı ol­mak, tat­sız gel­me­ye baş­la­mak
ka­ba kuv­vet: bir ama­ca ulaş­mak için ya­sa dı­şı bas­kı uy­gu­la­mak
ka­ba sa­ba: 1) ki­şi: gör­gü­süz, 2) şey: özen­siz
ka­ba­sı­nı al­mak: 1) şey: pü­rüz­le­ri­ni gi­der­mek, 2) yer: ay­rın­tı­ya gir­me­den te­miz­lik yap­mak
ka­bı­na sı­ğa­ma­mak: duy­gu­la­rı­na en­gel ola­ma­mak, taş­kın dav­ra­nış­lar­da bu­lun­mak
ka­bir aza­bı çek­mek: çok sı­kıl­mak, üzül­mek
ka­bir su­ali: ay­rın­tı­lı, bık­tı­rı­cı so­ru, e.a. ah­ret su­ali
ka­bir su­ali sor­mak: bk. ka­bir su­ali
ka­bu­ğu­na çe­kil­mek: dı­şa­rıy­la iliş­ki­le­ri­ni ke­sip kim­sey­le gö­rüş­me­mek, b.a. içi­ne ka­pan­mak
ka­buk­suz yu­murt­lat­mak: bir işi ace­le­ye ge­tir­tip ek­sik kal­ma­sı­na ne­den ol­mak
ka­bul olun­ma­ya­cak du­aya amin de­mek: ger­çek­leş­me ola­sı­lı­ğı gö­rün­me­yen bir şe­ye ola­cak gi­bi inan­mak
ka­ça­mak yap­mak: ara sı­ra, hoş kar­şı­lan­ma­yan bir du­rum­da bu­lun­mak
ka­ça­mak yo­lu: bir so­ru­dan ken­di­si­ni kur­tar­mak için ge­li­şi­gü­zel ile­ri sü­rü­len özür
ka­çın ku­ra­sı: bu­na ben­zer ne olay­lar ya­şa­mış­tır, ne­ler at­lat­mış­tır, ko­lay ko­lay al­dan­maz, aldatılmaz
kaç­mak­tan ko­va­la­ma­ya va­kit bu­la­ma­mak: baş­ka­sı­nın iş­le­ri­ni yap­mak zo­run­lu­ğun­dan ken­di iş­le­ri­ne ye­ti­şe­me­mek, e.a. kaç­mak­tan ko­va­la­ma­ya vak­ti ol­ma­mak
kaç­mak­tan ko­va­la­ma­ya vak­ti ol­ma­mak: bk. kaç­mak­tan ko­va­la­ma­ya va­kit bu­la­ma­mak
kaç para eder: neye yarar
ka­de­ri­ne küs­mek: bk. ta­li­hi­ne küs­mek
ka­de­ri­ne ra­zı ol­mak: pa­yı­na dü­şe­ni uy­gun bul­mak, ba­şı­na ge­le­ne kat­lan­mak
ka­dı kı­zı Ka­di­re, gel­di çık­tı se­di­re: ken­di­ne soy­lu ha­va­sı ve­ri­yor, başkö­şe­ye ku­ru­lup hiç­bir işe eli­ni sür­mü­yor
ka­dın ka­dın­cık: bk. ha­nım ha­nım­cık
ka­dın­lar ha­ma­mı­na dön­mek (bir yer): ki­min ne de­di­ği an­la­şıl­ma­yan, çok gü­rül­tü­lü bir yer du­ru­mu­na gel­mek
ka­dir ge­ce­si doğ­muş: bk. ana­sı ka­dir ge­ce­si do­ğur­muş
ka­fa be­yin kal­ma­mak: 1) uzun sü­re ve gü­rül­tü­lü şey­ler din­le­mek­ten ra­hat­sız ol­mak, 2) sı­kın­tı­lı du­rum­la­ra ça­re ara­mak­tan dü­şün­ce gü­cü­nü yi­tir­mek, zih­ni yo­rul­mak, b.a. baş be­yin kal­ma­mak; ka­fa­sı ka­zan gi­bi ol­mak; ka­fa­sı şiş­mek
ka­fa bul­mak: bk. dal­ga geç­mek (2)
ka­fa bü­yük içi boş, tut ku­la­ğın­dan çif­te koş: kı­lı­ğı­na kı­ya­fe­ti­ne bak­ma, as­lın­da öküz gi­bi, akıl­sı­zın bi­ri­dir
kafa cilâlamak: içki içmek
kafa çekmek: bk. kafayı çekmek
ka­fa­dan at­mak: rast­ge­le ko­nuş­mak, b.a. iş­kem­bed­en at­mak
ka­fa­dan gay­ri mü­sel­lah: bk. ka­fa­dan sa­kat
ka­fa­dan kon­tak: bk. ka­fa­dan sa­kat
ka­fa­dan sa­kat: ak­lın­da bo­zuk­luk olan, bir de­li­yi an­dı­ran iş­ler ya­pan
ka­fa den­gi: gö­rüş ve an­la­yış­la­rı, tu­tum ve dav­ra­nış­la­rı bir­bi­ri­ne uy­gun olan­lar­dan her bi­ri
kafa dinlemek: zihin yoran sorunlardan uzak kalmak
ka­fa göz yar­mak: be­ce­rik­siz­lik gös­ter­mek
ka­fa ka­fa­ya gel­mek: iki araç tam çar­pı­şa­cak­la­rı an­da du­ra­rak ka­za­yı ön­le­mek
ka­fa ka­fa­ya ver­mek: iki ya da bir­kaç ki­şi, bir kenara çekilip bir ko­nuyu konuşmak, e.a. baş ba­şa ver­mek
ka­fa pat­lat­mak: bir ko­nuyu çok yön­lü dü­şün­mek, b.a. ka­fa yor­mak
ka­fa sal­la­mak: doğ­ru yan­lış, ne söy­le­nir­se “evet” de­mek
ka­fa­sı al­ma­mak: 1) ne ol­du­ğu­nu kav­ra­ya­ma­mak, 2) zi­hin yor­gun­lu­ğun­dan an­la­ya­maz du­ru­ma gel­mek, 3) ola­bi­le­ce­ği­ne inan­ma­mak
ka­fa­sı bo­zul­mak: öf­ke­len­mek, kız­mak
ka­fa­sı bu­lan­mak: bir olay kar­şı­sın­da ak­lı ka­rış­mak, an­la­ya­maz, kav­ra­ya­maz du­ru­ma gel­mek
ka­fa­sı ça­lış­mak: bk. ka­fa­sı iş­le­mek
ka­fa­sı du­man­lı: 1) ha­fif sar­hoş, 2) çö­ze­me­di­ği ka­rı­şık dü­şün­ce­ler­le beyni yorgun
ka­fa­sı dur­mak: aşı­rı be­ğe­ni, şaş­kın­lık ya da zi­hin yor­gun­lu­ğun­dan dü­şü­ne­mez ol­mak
ka­fa­sı dü­zel­mek: so­nuç­ta doğ­ru­yu ve iyi­yi kav­ra­mak, bul­mak
ka­fa­sı iş­le­mek: ze­kâ­sı ye­rin­de, bir ko­nu üze­rin­de iyi dü­şü­ne­bi­lir ol­mak, e.a. ka­fa­sı ça­lış­mak
ka­fa­sı ka­lın: bk. ka­lın ka­fa­lı
ka­fa­sı ka­zan ol­mak: bk. ka­fa be­yin kal­ma­mak
ka­fa­sı ka­zan gi­bi ol­mak: bk. ka­fa be­yin kal­ma­mak
ka­fa­sı kı­yak: sar­hoş, a.
ka­fa­sı kız­mak: öf­ke­len­mek
ka­fa­sı­na dank de­mek: bk. ka­fa­sı­na dank et­mek
ka­fa­sı­na dank et­mek: bir olay ne­de­niy­le bir­den ayıl­mak, doğ­ru­yu an­la­mak, b.a. ka­fa­sı ta­şa çarp­mak
ka­fa­sı­na gir­mek: bk. bey­ni­ne gir­mek (1)
ka­fa­sı­na gö­re ta­kıl­mak: ra­hat dav­ra­na­bi­le­ce­ği or­tam­da bu­lun­mak
ka­fa­sı­na koy­mak: bir şey yap­ma­ya ke­sin ka­rar ve­re­rek za­ma­nı­nı bek­le­mek
ka­fa­sı­na sığ­ma­mak: akıl er­di­re­me­mek, e.a. ak­lı al­ma­mak; ak­lı­na sığ­ma­mak
ka­fa­sı­na söz gir­me­mek: 1) çok inat­çı ol­mak, :2) söy­le­ni­le­ni önem­se­me­mek
ka­fa­sı­na vu­ra vu­ra: zor­la
ka­fa­sı­na vur, ek­me­ği­ni elin­den al: bk. ba­şı­na vur ek­me­ği­ni elin­den al
kafasına vurmak (içki): çok etki etmek
ka­fa­sı­nı ez­mek: za­rar­lı ola­bi­le­cek bir ha­re­ke­ti baş­lan­gıç­ta yok et­mek, et­ki­siz du­ru­ma ge­tir­mek
ka­fa­sı­nı kal­dır­mak: kar­şı gel­mek, baş­kal­dır­mak
kafasını kaşıyacak vakti olmamak: bk. başını kaşıyacak vakti olmamak
kafasını kullanmak: akıllıca davranmak, dikkatli olmak
ka­fa­sı­nı kur­ca­la­mak: dü­şün­dür­mek, kay­gı­lan­dır­mak
kafasının bir tahtası noksan olmak: bk. aklının çivisi eksik; e.a. bir tahtası eksik (olmak)
ka­fa­sı­nın di­ki­ne git­mek: öğü­t dinlemeyip ak­lı­na koy­du­ğu­nu yap­mak, e.a. bildiğini okumak
ka­fa­sı­nı so­ka­cak yer ara­mak: pa­ha­lı, gös­te­riş­li ol­ma­sa da olur, onu so­kak­ta kal­mak­tan kur­ta­ra­cak dü­zey­de bir ev ol­sun ye­ter
kafasını sokmak: barınabilecek bir yere yerleşmek
ka­fa­sı­nı taş­tan ta­şa vur­mak: bk. ba­şı­nı taş­tan ta­şa vur­mak
ka­fa­sı­nı top­la­mak: sağ­lık­lı dü­şü­ne­bi­lir ol­mak
kafasını vurmak: bk. kellesini uçurmak
ka­fa­sı şiş­mek: bk. ka­fa be­yin kal­ma­mak
ka­fa­sı ta­şa çarp­mak: ger­çe­ği bü­yük bir za­ra­ra uğ­ra­dık­tan son­ra an­la­mak, b.a. ka­fa­sı­na dank et­mek
ka­fa­sı ye­rin­de: ha­fif sar­hoş
ka­fa­sı ye­rin­de ol­ma­mak: ge­re­ği gi­bi dü­şü­ne­cek du­rum­da bu­lun­ma­mak
ka­fa­sı ye­ri­ne gel­mek: ken­di­ni to­par­la­mak, ye­ni­den, olup bi­ten­le­ri kav­ra­ya­bi­le­cek du­rum­da ol­mak
kafa sikmek: t.d.s., bk. kafa şişirmek
ka­fa şi­şir­mek: gü­rül­tü ya­pa­rak çev­re­si­ni ra­hat­sız et­mek.
ka­fa tut­mak: dik­len­mek
ka­fa­yı bul­mak: sar­hoş ol­mak
ka­fa­yı çek­mek: iç­ki iç­mek
ka­fa­yı de­ğiş­tir­mek: dü­şün­ce­sin­de, ka­nı­sın­da di­ren­mek­ten vaz­geç­mek
kafayı dinlemek: sessiz ve sakin kalıp düşünmek
ka­fa­yı tüt­sü­le­mek: sar­hoş ol­mak için içmeye başlamak
ka­fa­yı üşüt­mek: bey­ni iş­le­mez ol­mak
ka­fa­yı vur­mak: uyu­mak için yat­mak
ka­fa­yı ye­mek: hep ay­nı şe­yi dü­şün­mek­ten ak­lı­nı yi­tir­mek, b.a. ka­fa­yı üşüt­mek
ka­fa­yı ye­re vur­mak: has­ta­la­nıp ya­ta­ğa düş­mek
ka­fa yor­mak: bir ko­nu­yu tüm yön­le­riy­le dü­şün­mek, e.a zi­hin yor­mak; b.a. ka­fa pat­lat­mak
ka­fe­se gir­mek: ken­di­sin­den çı­kar sağ­lan­mak ama­cıy­la ku­ru­lan tu­za­ğa düş­mek, k.a. ka­fe­se koy­mak
ka­fe­se koy­mak: birini ken­di­si­nden çı­kar sağ­la­mak ama­cıy­la tu­za­ğa dü­şür­mek, k.a. ka­fe­se gir­mek
kâ­ğı­da dök­mek: dü­şü­nü­le­ni ya­zı­ya ge­çir­mek, ya­zı­lı me­tin ha­li­ne ge­tir­mek
kâ­ğı­da ka­le­me sa­rıl­mak: he­men yaz­ma­ya ko­yul­mak
kâ­ğıt üze­rin­de kal­mak: ta­sar­la­nıp ya­zıl­dı­ğı hal­de, uy­gu­lan­ma­mış ol­mak
kah­ve dö­vü­cü­nün hınk de­yi­ci­si: bk. ha­van dö­vü­cü­nün hınk de­yi­ci­si
kahve parası: bahşiş
kâh­ya ke­sil­mek: bi­lir bil­mez her işe, her şeye ka­rı­şır ol­mak, e.a. kâh­ya­lık et­mek
kâh­ya­lık et­mek: bk. kâhya ke­sil­mek
kakılıp kalmak< bir yere: beklemek zorunda olmak, hiçbir yere gidememek
kalabalık ağızlı: geveze
kalafata çekmek: azarlamak
ka­la ka­la: olup ola­ca­ğı, bü­tü­nü
ka­lay­cı osu­ru­ğu gi­bi ara­ya git­mek: bk. da­vul­cu osu­ru­ğu gi­bi ara­ya git­mek
ka­la­yı bas­mak: peş­pe­şe kü­für­ler sıralamak
kal­bi ağ­zı­na gel­mek: bk. yü­re­ği ağ­zı­na gel­mek
kal­bi çarp­mak: bk. yü­re­ği çarp­mak
kal­bi ka­rar­mak: inan­cı­nı yi­tir­mek
kal­bi­ne doğ­mak: bk. içi­ne doğ­mak
kal­bi­ne gö­re: baş­ka­la­rı için bes­le­di­ği duy­gu­la­ra uy­gun bi­çim­de, b.a. gön­lü­ne gö­re
kal­bi­ni aç­mak (bi­ri­ne): için­den ge­çen­le­ri söy­le­mek
kal­bi­ni çal­mak (birinin): sev­gi­si­ni ka­zan­mak, ken­di­si­ne âşık et­mek
kal­bi­ni kır­mak (birini): ara­da­ki sev­gi­yi yok ede­cek ka­dar gü­cen­dir­mek, üzmek, b.a. gön­lü­nü kır­mak; ha­tı­rı­nı kır­mak
kal­bi ol­ma­mak: acı­ma­sız, duy­gu­suz, mer­ha­met­siz ol­mak
kal­bi sız­la­mak: üzün­tü duy­mak, acı­mak, e.a. yü­re­ği sız­la­mak; ci­ğe­ri sız­la­mak
kal­bu­ra dön­mek: her ya­nı de­lin­mek, de­lik de­şik ol­mak
kal­bur­la su ta­şı­mak: olmayacak bir iş için boşuna emek harcamak
kal­bur üs­tü: seç­kin, siv­ril­miş
kal­dı ki: da­ha­sı, bun­dan baş­ka, bu­nun­la bir­lik­te, şu da var ki
kal­dı­rı­ma düş­mek 1) öne­mi­ni, de­ğe­ri­ni yi­tir­mek, 2) ki­tap: ucuz fi­yat­la so­kak­ta sa­tı­şa çı­ka­rıl­mak
kal­dı­rım çi­çe­ği: so­kak­lar­da sev­gi­li ara­yan kadın, e.a. kal­dı­rım süpürgesi; kaldırım yos­ma­sı
kal­dı­rım çiğ­ne­mek: kent­te ya­şa­ya­rak gör­gü­sü art­mak
kal­dı­rım­la­rı ar­şın­la­mak: so­kak­lar­da iş­siz güç­süz do­laş­mak
kal­dı­rım mü­hen­di­si: so­kak­lar­da do­la­şan iş­siz güç­süz kim­se
kal­dı­rım sü­pür­ge­si: bk. kal­dı­rım çi­çe­ği
kal­dı­rım yos­ma­sı: bk. kal­dı­rım çi­çe­ği
ka­le al­ma­mak: anıl­ma­ya de­ğer gör­me­mek, önem ver­me­mek (kale : birinci hece uzun okunur)
kale gibi: çok güçlü, çok sağlam
ka­le­me al­mak: yaz­mak
ka­lem efen­di­si: oku­muş, bilgili
ka­le­me gel­me­mek: ya­zı­la­cak gi­bi ol­ma­mak
ka­le­min­den kan dam­la­mak: et­ki­le­yi­ci ya­zı ya­zan ki­şi ol­mak
ka­le­miy­le ya­şa­mak: ge­çi­mi­ni ya­zı­la­rıy­la sağ­la­mak
ka­lem kaş­lı: kaş­la­rı in­ce ve düz­gün (genellikle, kadın)
ka­lem oy­nat­mak: bir ya­zı­lı me­tin üze­rin­de de­ği­şik­lik yap­mak
ka­lem par­mak­lı: par­mak­la­rı uzun­ca, düz­gün ve bu­ru­şuk­suz
ka­lem sa­hi­bi: iyi ya­zı ya­za­bi­len, edebiyatçı
ka­le­yi için­den fet­het­mek: so­ru­nu­nu, o so­ru­nu ya­ra­tan ki­şiy­le an­la­şa­rak çö­züm­le­mek
ka­lı­bı din­len­dir­mek: öl­mek
ka­lı­bı kı­ya­fe­ti ye­rin­de: bk. ka­lıp kı­ya­fet ye­rin­de
ka­lı­bı­nı bas­mak: bir şe­yi bü­yük bir gü­ven­le doğ­ru­la­mak
ka­lı­bı­nın ada­mı ol­ma­mak: gö­rü­nü­şün­den bek­le­ne­ni ya­pa­bi­le­cek ni­te­li­ği bu­lun­ma­mak
ka­lın ka­fa­lı: geç an­la­yan, güç kav­ra­yan, zor öğ­re­nen, e.a. et ka­fa­lı; ka­fa­sı ka­lın
ka­lıp kı­ya­fet ye­rin­de: vü­cut ya­pı­sı gös­te­riş­li, üs­tü ba­şı düz­gün, b.a. kel­le ku­lak ye­rin­de; kel­li fel­li
ka­lıp­tan ka­lı­ba gir­mek: 1) ki­şi: çı­kar sağ­la­mak için her işi de­ne­mek,:2) iş: sık sık alan de­ğiş­tir­mek
ka­lır ye­ri ol­ma­mak (bi­rin­den, bir şey­den): hiç­bir far­kı bu­lun­ma­mak, her bakımdan ay­nı ni­te­lik­te ol­mak
kal­kıp kal­kıp otur­mak: bk. hop otu­rup hop kalk­mak
kalp kır­mak: bk. gö­nül kır­mak
Kam­ber­siz dü­ğün olur mu... o ol­maz­sa bu işin ta­dı çık­maz
kam­bur kam­bur üs­tü­ne: sı­kın­tı­nın bi­ri bit­me­den di­ğe­ri ge­li­yor, yeni bir dert başlıyor, e.a. kambur üstüne kambur
kamburu çıkmak: ihtiyarlamak
kamburunu çıkarmak: sırtını tümsek duruma getirmek
kam­bur üs­tü­ne kam­bur: bk. kam­bur kam­bur üs­tü­ne
kambur zambur: eğri büğrü
ka­mış at­mak: yo­lun­da gi­den iş­te kuş­ku­lu bir du­rum ya­rat­mak, a.
ka­mı­şı kır­mak: bel­so­ğuk­lu­ğu­na ya­ka­lan­mak, a.
ka­mış koy­mak: ara­bo­zan­lık et­mek, a.
ka­na bo­ya­mak (bir ye­ri): kan için­de bı­rak­mak, e.a. ka­na bu­la­mak
kana bulamak: bk. kana boyamak
ka­na­dı al­tı­na al­mak (bi­ri­ni): ko­ru­mak, ko­ru­ma­yı üst­len­mek, b.a. ka­nat aç­mak; ka­nat ger­mek
ka­na­dı al­tı­na sı­ğın­mak (bi­ri­nin): ko­ru­yu­cu­lu­ğu­nu ka­bul et­mek
kan ağ­la­mak: yaşadığı zorluklardan bü­yük bir üzün­tüy­le ya­kın­mak
ka­na kan is­te­mek: öl­dür­mey­le bi­ten bir olay­da, öç al­mak için öl­dü­re­nin de öl­dü­rül­me­si ge­rek­ti­ği­ni sa­vun­mak
kan akıt­mak: kur­ban kes­mek
kan ala­cak da­ma­rı bil­mek: kim­den ya da ne­re­den çı­kar sağ­la­na­bi­le­ce­ği­ni bil­mek
ka­na su­sa­mak: öl­dür­me hır­sı­na ka­pı­lmak, k.a. ka­nı­na su­sa­mak
ka­nat aç­mak: bk. ka­na­dı al­tı­na al­mak
ka­nat ger­mek: bk. ka­na­dı al­tı­na al­mak
kan ba­şı­na sıç­ra­mak: çok öf­ke­len­mek, e.a. kan bey­ni­ne çık­mak
kan bey­ni­ne çık­mak: bk. kan ba­şı­na sıç­ra­mak
kan­ca­yı tak­mak (bi­ri­ne): sü­rek­li onun­la uğ­raş­mak
kan­cık­lık et­mek: kal­leş­çe dav­ran­mak, dö­nek­lik yap­mak
kan çek­mek: ak­ra­ba ol­du­ğu­nu bil­me­den ya­kın­lık duy­mak
kan çık­mak: kan dö­kül­mek, ci­na­yet iş­len­mek
kan­di­li ne­re­de sön­dür­dün: sa­bah ol­du, ne­reler­dey­din
kan­di­lin ya­ğı tü­ken­mek: ya­şam so­na er­mek, öl­mek
kandilli küfür: çok ağır sövgü
kan­dil­li te­men­na: eli­ni ye­re ka­dar uza­tıp son­ra ba­şı­na gö­tü­re­rek ya­pı­lan es­ki usul se­lam­la­ma
kan da­va­sı: iki ai­le­nin, geç­miş­te ara­la­rın­da kan ak­mış ol­mak­tan kay­nak­la­nan bir düş­man­lık­la öç al­ma yo­lu­nu ara­ma­sı
kan dök­mek: ölü­me yol aç­mak, ca­na kıy­mak ya da ya­ra­la­mak
kan göv­de­yi gö­tür­mek (bir olayda): çok kan akı­tıl­mış, çok in­san öl­dü­rül­müş ol­mak
kan güt­mek: kan dö­ke­rek öç al­mak is­te­mek, kan da­va­sı pe­şin­de koş­mak, öl­dür­me­nin yo­lu­nu ara­mak
ka­nı ağır: dur­gun, se­vim­siz, can sı­kı­cı kim­se
ka­nı bo­zuk: soy­suz
ka­nı don­mak: çok şa­şır­mak, do­na­kal­mak
ka­nı ısın­mak: bi­ri­ne kar­şı ça­bu­cak sev­gi duy­mak, e.a. ka­nı kay­na­mak (2)
kanı içine akmak: derdini dışa vuramamak
ka­nı kay­na­mak: 1) ye­rin­de du­ra­ma­mak, çok ha­re­ket­li, coş­ku­lu ol­mak, 2) bk. ka­nı ısın­mak
ka­nı ku­ru­mak: çok usan­mak, çok bık­mak, b.a. kanını kurutmak
ka­nı­na do­kun­mak: bir şey birini çok si­nir­len­dir­mek
ka­nı­na ek­mek doğ­ra­mak: bi­ri­ni fe­lâ­ke­te uğ­ra­ta­rak bun­dan çı­kar sağ­la­mak
ka­nı­na gir­mek: 1) ak­lı­nı çel­mek,:2) bi­ri­ni öl­dür­mek ya da öl­dürt­mek, 3) bir şe­yi boz­mak, zi­yan et­mek, kullanılmaz hale getirmek
ka­nı­na su­sa­mak: 1) bi­ri­ni: öl­dür­me hır­sı için­de ol­mak. 2) ken­di­si: öl­dü­rül­me­si­ne ne­den ola­cak aşı­rı dav­ra­nış­ta bu­lun­mak
ka­nı­nı em­mek: in­saf­sız­ca sö­mür­mek
ka­nı­nı içi­ne akıt­mak: çek­ti­ği üzüntüyü kim­se­ye bel­li et­me­mek
ka­nı­nı ili­ği­ni ku­rut­mak: bk. ka­nı­nı ku­rut­mak
ka­nı­nı ku­rut­mak: bi­ri­ni:ver­di­ği ezi­yet­le ca­nın­dan bez­dir­mek, e.a. ka­nı­nı ili­ği­ni ku­rut­mak
ka­nı pa­ha­sı­na: ya­ra­lan­ma­yı ya da öl­me­yi gö­ze ala­rak, ha­ya­tı­nı teh­li­ke­ye ata­rak
ka­nı sı­cak: ken­di­ni herkese ça­buk sev­di­ren, sı­cakkan­lı, sem­pa­tik
ka­nıy­la öde­mek: yap­tı­ğı ha­ya­tı­na mal ol­mak
kan kar­de­şi: bir­bi­ri­nin bi­rer dam­la ka­nı­nı ya­la­yıp kar­deş­lik an­dı içen­ler­den her bi­ri
kan kır­mı­zı: 1) çok üs­tün, ya­man, 2) ko­yu kır­mı­zı
kan kus­mak: çok ezi­yet çek­mek, k.a. kan kus­tur­mak
kan kus­tur­mak: çok ezi­yet çek­tir­mek, k.a. kan kus­mak; b.a. kan yut­tur­mak
kan ku­sup kı­zılcık şer­be­ti iç­tim de­mek: çok ezi­yet çek­ti­ği hal­de du­ru­mu­nu iyi gös­ter­mek
kan­lı bı­çak­lı ol­mak: ara­la­rın­da bir­bi­ri­ni öl­dü­re­cek ka­dar düş­man­lık doğmak
kan­lı can­lı: sağ­lı­ğı yü­zün­den bel­li olan, sapasağlam
kan­lı ka­til: 1) çok in­san öl­dür­müş, 2) bi­ri­ni vah­şi­ce öl­dür­müş, 3) ci­na­yet iş­le­me­yi mes­lek edin­miş
kan­lı yaş­lar dök­mek: bü­yük üzün­tüy­le ağ­la­mak
kan ol­mak: ara­la­rın­da kan da­va­sı bu­lun­mak
kan otur­mak: her­han­gi bir ne­den­le vü­cu­dun bir ye­rin­de, do­ku­lar ara­sı­na kan sı­zıp bi­rik­mek
kan re­van için­de: her ya­nı ka­na bu­lan­mış ola­rak
kan­ta­ra çek­mek: bi­ri­ni sı­na­mak, e.a. kan­ta­ra vur­mak (2)
kan­ta­ra vur­mak: 1) tart­mak, 2) bk. kan­ta­ra çek­mek
kan­ta­rı be­lin­de: gö­zü açık, al­da­tıl­maz
kan­ta­rın to­pu­nu ka­çır­mak: her za­man­ki öl­çü­nün dı­şı­na ta­şıp aşı­rı­lı­ğa var­mak
kan­tar­lı­yı at­mak: ağır kü­für­ler et­mek, e.a. kan­tar­lı­yı sa­vur­mak
kan­tar­lı­yı sa­vur­mak: bk. kan­tar­lı­yı at­mak
kan ter için­de kal­mak: sı­rıl­sık­lam ter­le­mek
kan tut­mak:1) kan gö­rün­ce ba­yıl­mak, 2) adam öl­dü­ren ki­şi, su­çu iş­le­di­ği yer­den ka­ça­ma­mak
kan yut­tur­mak: bir iş, bitene de­ğin o işi ya­pa­na çok sı­kın­tı ver­mek, is­te­me­ye­rek ya­pı­lan iş ya­pa­na zor gel­mek, b.a. kan kus­tur­mak
ka­pa­ğı at­mak: is­te­me­ye­rek otur­du­ğu yer­den, bulunduğu ortamdan kur­tul­mak, ra­hat­la­mak
ka­pa­lı gi­şe: ti­yat­ro ya da si­ne­ma­da bü­tün bi­let­ler sa­tıl­mış ol­mak
ka­pa­lı ku­tu: 1) sır sak­la­yan, 2) ni­te­li­ği bel­li ol­ma­yan
ka­pa­na düş­mek: bir dü­zen­le ele ge­çi­ril­mek, zor du­rum­da bı­ra­kıl­mak, e.a. ka­pa­na kı­sıl­mak; ka­pa­na tu­tul­mak; ka­pa­na ya­ka­lan­mak
ka­pa­na kı­sıl­mak: bk. ka­pa­na düş­mek
ka­pa­na tu­tul­mak: bk. ka­pa­na düş­mek
ka­pa­na ya­ka­lan­mak: bk. ka­pa­na düş­mek
ka­pa­nın elin­de kal­mak: bir şe­ye an­cak ça­buk dav­ra­nan­lar sa­hip ola­bil­mek
ka­pı aç­mak: 1) bir şe­yin sö­zü­nü et­mek, 2) pa­zar­lı­ğa baş­la­mak
ka­pı ara­mak: ev zi­ya­re­ti yap­mak is­te­mek
ka­pı ba­ca açık: ko­ru­ma­sız yer
ka­pı bir kom­şu: bk. ka­pı kom­şu
ka­pı­dan ko­vul­sa ba­ca­dan gi­rer: çok ar­sız­dır, yüz ver­medi­ğin hal­de çev­ren­den ay­rıl­maz, e.a. ka­pı­dan kov­san ba­ca­dan dü­şer
ka­pı­dan ko­vsan ba­ca­dan dü­şer: bk. ka­pı­dan ko­vul­sa ba­ca­dan gi­rer
ka­pı dı­şa­rı et­mek: kov­mak, dı­şa­rı at­mak
ka­pı du­var: ka­pı o ka­dar ça­lın­dı­ğı hal­de içer­den ses gel­mi­yor
kapı gibi: iri vücutlu kimse
ka­pı ka­dar: eni bo­yu çok olan
kapı kapamaca: toptan, hepsi
ka­pı kom­şu: ev­le­ri bi­ti­şik olan kom­şu­lar­dan her bi­ri
... ka­pı­nın ipi­ni çek­mek: işi ge­re­ği bir­çok ye­re uğ­ra­mak zo­run­da kal­mak, b.a. dok­san ka­pı­nın ipi­ni çek­mek
ka­pıp ko­yu­ver­mek: olu­ru­na bı­rak­mak, so­nu­nu dü­şün­me­mek
ka­pı­sı açık ol­mak: ko­nuk­se­ver, evi­ne ser­best­çe gi­di­le­bi­lir
ka­pı­sı­na ki­lit vur­mak: 1) ça­lış­tır­mak­tan vaz­geç­mek, 2) ça­lış­ma­sı­na son ver­mek
ka­pı­sın­da bü­yü­mek: on­dan çok şey öğ­ren­miş, ya­nın­da ye­tiş­miş ol­mak
ka­pı­sı­nı aşın­dır­mak: ona çok gi­dip gel­mek
ka­pı­sı­nı yap­mak: son­ra­sı için: ön­ce­den ha­zır­la­ya­cı söz­ler söy­le­mek, e.a. ze­min ha­zır­la­mak
ka­pı­ya da­yan­mak: 1) yapılacak işi ertelemeye zaman kalmamak; ge­lip çat­mak, b.a. yu­mur­ta ka­pı­ya gel­mek, 2) el­de ede­ce­ği şey için bir ye­ri, bir kim­se­yi zor­la­mak, yıl­dır­mak, kor­kut­mak
ka­pı yap­mak: 1) bk. ka­pı­sı­nı yap­mak, 2) tav­la ­oyununda, bir ha­ne­yi ra­ki­bin ge­çi­şi­ne ka­pat­mak, 3) zi­ya­ret ama­cıy­la şu ka­dar ev gez­miş ol­mak
ka­pı­yı aç­mak: 1) sö­ze baş­la­ya­rak ya da dav­ra­nış­ta bu­lu­na­rak ön­cü­lük et­mek, 2) baş­la­dı­ğı iş­le baş­ka­la­rı­na ör­nek ol­mak
ka­pı­yı bü­yük aç­mak: çok mas­raf­lı bir işe gi­riş­mek
ka­pı­yı gös­ter­mek: işi­ne son ver­mek, kov­mak, uzak­laş­tır­mak
ka­pı­yı kı­rık odun et­mek: zor du­ru­mu at­lat­mak için en de­ğer­li ma­lı­nı el­den çı­kar­mak
ka­pı yol­da­şı: ay­nı yer­de ve gö­rev­de ça­lı­şan­lar­dan her bi­ri
ka­ra­ba­tak gi­bi... or­ta­da bir gö­rü­nü­yor bir kay­bo­lu­yor
ka­ra bor­sa: bir ma­lın pi­ya­sa dı­şın­da giz­li­ce ve yük­sek fi­yat­la alı­nıp sa­tıl­ma­sı
ka­ra­bor­sa­ya düş­mek: giz­li­ce alı­nıp sa­tı­lır ol­mak
ka­ra ca­hil: hiç­bir şey bil­me­yen, çok bil­gi­siz, bey­nin­de en ufak bir ay­dın­lık yok, hiç ay­dın­lan­ma­mış
ka­ra­ca, ku­ru­ca, gön­lü­me gö­re­ce: baş­ka­la­rı çir­kin bu­la­bi­lir ama ben se­vi­yo­rum
ka­ra cüm­le: arit­me­tik­te­ki dört te­mel iş­lem: ar­tı, ek­si, çarp­ma, böl­me
ka­ra ça­lı: ara bo­zu­cu, iki ki­şi­nin ara­sı­na gi­re­rek iliş­ki­le­ri­ni soğutan, bo­zan kim­se
ka­ra çal­mak: bir kim­se­nin üs­tü­ne suç at­mak, le­ke­le­mek, if­ti­ra et­mek
Ka­ra­de­niz’de ge­mi­le­rin mi bat­tı: ne­den öy­le de­rin de­rin dü­şü­nü­yor­sun, ne ol­du, ne­yin var
Ka­ra­de­niz fır­tı­na, al pır­tı­nı sır­tı­na: bu­ra­nın hu­zu­ru kaç­tı, çe­kip git­me­li
karagöz oynatmak: komik bir durum yaratmak
ka­ra gün dos­tu: zor za­man­lar­da da ya­kın­lı­ğı­nı, dost­lu­ğu­nu sür­dü­ren kim­se
ka­ra ha­ber: ölüm ve fe­lâ­ket gi­bi çok üzü­cü bir du­ru­mun du­yu­mu
ka­ra kap­lı ki­tap: ta­nık ya da da­ya­nak ola­rak gös­te­ri­len din ve­ya ya­sa ki­ta­bı
ka­ra ka­ra dü­şün­mek: kay­gı duy­mak, ta­sa­lan­mak
karakolluk olmak: bir olayın çözümü karakolu gerektirmek
ka­ra­lar bağ­la­mak: yas tut­mak ama­cıy­la si­yah­lar ör­tün­mek ya da gi­yin­mek, e.a. ka­ra­lar giy­mek
ka­ra­lar giy­mek: bk. ka­ra­lar bağ­la­mak
ka­ra lis­te: za­rar­lı ol­duk­la­rı bi­li­nen ya da ce­za­lan­dı­rıl­ma­la­rı dü­şü­nü­len kim­se­le­rin dö­kü­mü
Ka­ra­man’ın ko­yu­nu, son­ra çı­kar oyu­nu: şim­di do­ğal gö­rü­nü­yor ama al­tın­da ne­ler giz­li ol­du­ğu son­ra an­la­şı­la­cak
ka­ra ma­şa: es­mer, ufak te­fek, za­yıf ka­dın
ka­ram­bo­le ge­tir­mek: 1) ka­rı­şık­lık­tan, il­gi­siz­lik­ten ya­rar­la­na­rak bi­ri­ni al­dat­mak, 2) bir işi aşı­rı bir­ ça­buk­luk­la ya­pa­rak ge­re­ken öze­ni gös­ter­me­mek
Ka­ra­mür­sel se­pe­ti mi san­dın: bk. ufak te­fek gör­dün de Ka­ra­mür­sel se­pe­ti mi san­dın
ka­ran­lı­ğa gö­mül­mek: 1) çok önem ve­ri­len bir ko­vuş­tur­ma­nın so­nu­cu ay­dın­la­na­ma­mak, 2) bü­yük bir ke­der için­de kal­mak
ka­ran­lı­ğa kur­şun sık­mak: ne yap­ma­sı ge­rek­ti­ği­ni tam bil­me­den rast­ge­le dav­ra­nış­ta bu­lun­mak
ka­ran­lık­ta göz kırp­mak: baş­ka­la­rı­na bel­li et­me­ye­cek bi­çim­de an­lat­mak is­ter­ken, söy­le­dik­le­ri an­la­ma­sı­nı is­te­di­ği kim­se­ce de an­la­şı­la­ma­mak
ka­ra pa­ra: ya­sal ol­ma­yan yol­lar­dan ka­za­nı­lan var­lık, b.a. ka­yıt dı­şı eko­no­mi
ka­ra­rın­da bı­rak­mak: du­ra­ca­ğı ye­ri bil­mek, öl­çü­yü aş­ma­mak
kar­da ge­zip izi­ni bel­li et­me­mek: kim­se­ye sez­dir­me­den giz­li iş çe­vir­mek
kar­deş kar­deş: dost­luk­la, dost­ça, sev­giy­le
kar­deş kav­ga­sı: bir ül­ke­de yurt­taş­la­rın bir­bi­ri­ne kar­şıt dü­şün­ce­le­rin­den do­ğan si­lah­lı ça­tış­ma
kar­ga bo­ku­nu ye­me­den: sa­ba­hın çok er­ken sa­at­le­rin­de, e.a. kar­ga­lar bok ye­me­den, b.a. sa­ba­hın kö­rün­de
kar­ga­cık bur­ga­cık (ya­zı): okun­maz bir bi­çim­de, kö­tü
kar­ga der­ne­ği: ço­ğun­lu­ğu­nu bil­gi­siz­le­rin olu­şur­du­ğu top­lan­tı
kar­ga­lar bok ye­me­den: bk. kar­ga bo­ku­nu ye­me­den
kargası çıkmak: çok zayıflamak
kar­ga tu­lum­ba et­mek: bir­kaç ki­şi, bi­ri­ni kol­la­rın­dan, ba­cak­la­rın­dan tu­tup kal­dır­mak
kar­ga­yı bül­bül di­ye sat­mak: 1) çir­ki­ni gü­zel­leş­tir­me­ye ça­lış­mak, 2) ka­ba bi­ri­ni in­ce­lik­le­ri bi­lir di­ye ta­nıt­mak
ka­rı ağız­lı: dav­ra­nış­la­rı­nı ayar­la­mak için ka­rı­sı­nın ağ­zı­na ba­kan, söz­le­ri­ne uyan ko­ca
ka­rı gi­bi: ka­dın­sı dav­ra­nış­la­rı olan, ür­kek, çe­kin­gen er­kek
ka­rın ağ­rı­sı: 1) se­vim­siz, çe­kil­mez bi­ri, 2) ne ol­du­ğu, ne­ye ya­ra­dı­ğı bi­lin­me­yen, şey
ka­rın­ca du­ası gi­bi: ufa­cık, sı­kı­şık, içi­çe, oku­nak­sız el­ya­zı­sı
ka­rın­ca gi­bi kay­na­mak (bir yer­de, in­san­lar): çok ka­la­ba­lık ve ha­re­ket­li ol­mak
ka­rın­ca ka­de­rin­ce: bk. ka­rın­ca ka­ra­rın­ca
ka­rın­ca ka­ra­rın­ca: kü­çük, önem­siz ola­bi­lir, gü­cü bu ka­da­ra ye­ti­yor
ka­rın­ca yu­va­sı gi­bi: çok ka­la­ba­lık, ha­re­ket­li
ka­rı­sı köy­lü: ken­di köyünü, ya­kın­la­rı­nı unu­tup ka­rı­sı­nın ya­kın­la­rı­nı be­nim­se­yen er­kek
ka­rı­şa­nı gö­rü­şe­ni ol­ma­mak: he­sap ver­mek zo­run­da ol­du­ğu kim­se bu­lun­ma­mak
ka­rı­şık is­mi fa­il: (ism-i fa­il) için­den çı­kı­la­ma­yan, kar­ma­şık iş
ka­rış ka­rış di­li var: bk. kü­rek ka­dar di­li var
kar­man çor­man: kar­ma­ka­rı­şık, e.a. har­man çor­man
kar­na­val mas­ka­ra­sı: gü­lünç, çok süs­lü, abart­ma­lı gi­yim­li kim­se
kar­nı bur­nun­da (ka­dın): do­ğur­ma­sı çok ya­kın, b.a. ak­şa­ma sa­ba­ha
kar­nı ge­niş: ta­sa­sız, b.a. iş­kem­be­si ge­niş, mez­he­bi ge­niş
kar­nı git­mek: is­hal ol­mak, sık sık ve su­lu ola­rak bü­yük abdestini yap­mak
kar­nı kar­nı­na geç­miş: bk. kar­nı sır­tı­na ya­pış­mış
kar­nım tok: bu gi­bi söz­le­ri çok din­le­dim, bu söz­le­rin ne an­la­ma gel­di­ği­ni bi­li­yo­rum ve din­le­mek is­te­mi­yo­rum
kar­nın­dan ko­nuş­mak: 1) işi­ti­le­me­ye­cek ka­dar ha­fif ses­le söy­le­mek, 2) uy­dur­mak
kar­nın­dan söy­le­mek: bk. kar­nın­dan konuşmak
kar­nı­nı şi­şir­mek (ka­dın): ev­li­lik dı­şı bir iliş­ki so­nu­cu ge­be kal­mak
kar­nı sır­tı­na ya­pış­mış: aç­lık­tan ya da za­yıf­lık­tan, kar­nı içe­ri­ye çök­müş
kar­nı sür­mek: bk. kar­nı git­mek
kar­nı tok sır­tı pek: ha­li vak­ti ye­rin­de, ça­lı­şı­yor, ka­za­nı­yor, ge­çim sı­kın­tı­sı yok
kar­nı zil çal­mak: çok acık­mış ol­mak
kar­şı çık­mak: 1) yol­dan ge­len kim­se­yi kar­şı­la­ma­ya git­mek, e.a kar­şı git­mek. 2) bir gö­rü­şe, dü­şün­ce­ye ka­tıl­ma­dı­ğı­nı be­lirt­mek
kar­şı­dan bak­mak: ya­pı­lan­la­ra ka­tıl­ma­ya­rak ne olup bit­ti­ği­ni uzak­tan iz­le­mek
kar­şı­dan kar­şı­ya: ka­rış­maz gö­rü­ne­rek uzak­tan il­gi­len­mek
kar­şı dur­mak: güç­lü­ye di­ren­mek, bo­yun eğ­me­mek
kar­şı gel­mek: başkal­dır­mak
kar­şı git­mek: bk. kar­şı çık­mak (1)
kar­şı kar­şı­ya: bi­ri di­ğe­riy­le kar­şı­lık­lı, bi­ri öte­ki­nin kar­şı­sın­da, b.a. gö­ğüs gö­ğü­se; yüz yü­ze
kar­şı kar­şı­ya gel­mek: bir­bi­ri­ne kar­şı­lık­lı yak­laş­mak, b.a. kar­şı kar­şı­ya; yüz yü­ze gel­mek
kar­şı koy­mak: di­ren­mek, da­yan­mak, sert dav­ra­na­rak ya da güç kul­la­na­rak en­gel ol­ma­ya ça­lış­mak
kar­şı­lık ver­mek: kü­çük bü­yü­ğün söz­le­ri­ne kar­şı gel­mek
kar­şı­sı­na al­mak: tu­tum ve dü­şün­ce­si­ne ka­tıl­ma­dı­ğı ki­şi­yi ken­di­si­ne düş­man et­mek
kar­şı­sı­na çık­mak: 1) rast­la­mak, bir şe­yi, bir ki­şi­yi bir­den kar­şı­sın­da gö­rü­ver­mek, e.a. önü­ne çık­mak, 2) bk. kar­şı­sı­na di­kil­mek (2)
kar­şı­sı­na di­kil­mek: 1) kar­şı­sı­na ge­lip ken­di­si­ni gös­ter­mek, 2) sö­zü ve dav­ra­nı­şıy­la, kar­şı­sın­da­ki­ne en­gel ol­du­ğu­nu ya da ola­ca­ğı­nı bel­li et­mek, e.a. önü­ne di­kil­mek
kar­ta kaç­mak: 1) ki­şi: genç­li­ği ve kör­pe­li­ği kal­ma­mak,2) bit­ki: ta­ze­li­ği kal­ma­mak
ka­sa­ba et bor­cu mu var... nedir bu şişmanlık 
ka­sık­la­rı çat­la­mak: 1) id­ra­rı­nı tu­ta­ma­ya­cak du­ru­ma gel­mek, 2) çok gül­mek
ka­sıp ka­vur­mak: 1) bir do­ğal yı­kım: or­ta­lı­ğı bü­yük za­ra­ra uğ­rat­mak, 2) bir za­lim ki­şi: kı­yı­cı dav­ra­nış­lar­da bu­lu­na­rak top­lu­lu­ğu kor­ku ve deh­şet için­de bı­rak­mak
kaş göz et­mek: ka­şı­nı gö­zü­nü oy­na­ta­rak bir şey­ler an­lat­ma­ya ça­lış­mak
ka­şık at­mak: ça­buk ça­buk ka­şık­la­ya­rak, ça­la ka­şık iş­tah­la ye­mek, e.a. ka­şık çal­mak
ka­şık çal­mak: bk. ka­şık at­mak
ka­şık düş­ma­nı: bk. ek­mek düş­ma­nı
ka­şık ka­dar: çok ufak (yüz)
ka­şık­la ve­rip kep­çey­le ge­ri al­mak: sağ­la­dı­ğı ya­ra­rın çok da­ha üs­tün­de za­ra­ra uğ­rat­mak
ka­şık­la ye­di­rip sa­pıy­la göz çı­kar­mak: bir yan­dan iyi­lik ya­pıp bir yan­dan da o iyi­li­ği hi­çe in­di­re­cek kö­tü­lük yap­mak
ka­şının al­tı­na gö­zün var de­me­mek: bk. gö­zün üs­tün­de ka­şın var de­me­mek
kaş­la göz ara­sın­da: kim­se­ye sez­dir­me­den, çok ça­buk, çok az bir za­man için­de
kaş­la­rı­nı çat­mak: öf­ke­si yü­zün­den bel­li ol­mak
kaş­lı göz­lü: yü­zü gü­zel olan
kaş ya­pa­yım der­ken göz çı­kar­mak: bir şe­yi dü­zel­te­yim der­ken büs­bü­tün boz­mak
ka­tır ina­dı: bk. ke­çi ina­dı
ka­tır kuy­ru­ğu gi­bi kal­mak: bk. eşek kuy­ru­ğu gi­bi ne uzar, ne kı­sa­lır
ka­tı yü­rek­li: acı­ma­sı ol­ma­yan, acık­lı şey­ler­den üzün­tü duy­ma­yan, e.a. taş yü­rek­li
kat­mer­li ya­lan: ya­lan üs­tü­ne söy­len­miş ya­lan
ka­val el­den, yel Al­lah’tan: iş baş­ka­la­rı­nın sağ­la­dı­ğı ge­reç­ler­le olu­yor, sen ba­şa­rı­yı ken­di­ne mal edi­yor­sun
ka­va­noz dip­li dün­ya: bk. ka­va­noz göt­lü dün­ya
ka­va­noz göt­lü dün­ya: boş dün­ya, üzül­me­ye, acın­ma­ya değ­mez, e.a. ka­va­noz dip­li dün­ya
ka­va­ra çek­mek: yel­len­mek
kav­ga çı­kar­mak: kav­ga­ya ne­den ola­cak dav­ra­nış­lar­da bu­lun­mak, e.a. pa­tır­tı çı­kar­mak
kav­ga ka­şa­ğı­sı: ara bo­zup kav­ga çı­kar­tan, kav­ga ara­yan kim­se
ka­vuk sal­la­mak: bir kim­se­ye ya­ran­mak için onun söy­le­di­ği her sö­zü ya da dav­ra­nı­şı doğ­ru bu­lu­yor gö­rü­ne­rek dal­ka­vuk­luk et­mek
ka­yıp­la­ra ka­rış­mak: ortalarda gö­rün­mez ol­mak
ka­yıp ver­mek: ulus, top­lum, ku­ru­luş: de­ğer­li bi­re­yi­ni, bi­rey­le­ri­ni yi­tir­mek
ka­yı­şa çek­mek: al­dat­mak, kan­dır­mak, pa­ra sız­dır­mak
ka­yıt dı­şı eko­no­mi: bel­ge­len­me­yen, ver­gi­len­di­ri­le­me­yen alış­ve­ri­şin dön­dü­ğü pi­ya­sa, b.a. ka­ra pa­ra
kay­ma­ğı­nı al­mak: bir şe­yin en bü­yük pa­yı­nı, kâ­rı­nı ele ge­çir­mek
kay­mak ta­ba­ka­sı: top­lu­mun zen­gin ve seç­kin ke­si­mi
ka­za at­lat­mak: ölüm­le so­nuç­la­na­bi­le­cek bir ka­za­dan kur­tul­mak
... ka­zan, ben kep­çe: o ye­rin do­laş­ma­dı­ğım ya­nı, bak­ma­dı­ğım, ara­ma­dı­ğım kö­şe­si kal­ma­dı
ka­za­nı ka­pa­lı kay­na­mak: içyü­zü bi­lin­me­mek
ka­zan kal­dır­mak: yö­ne­ti­me kar­şı top­lu­ca ayak­lan­mak
... ka­zan, o kep­çe: o ye­rin do­laş­ma­dı­ğı, bak­ma­dı­ğı, ara­ma­dı­ğı ya­nı kal­ma­dı
ka­zı­ğa vur­mak: bir kim­se­yi: ucu siv­ri ka­zı­ğa otur­ta­rak öl­dür­mek
ka­zık at­mak: bir kim­se­ye, bir ma­lı de­ğe­rin­den çok pa­ha­lı­ya sat­mak, al­dat­mak, ka­zık­la­mak, k.a. ka­zık ye­mek
ka­zık dik­mek: bir yer­de uzun sü­re kal­mak, sü­rek­li kal­mak, son­suz ya­şam sür­mek, b.a. dün­ya­ya ka­zık kak­mak
ka­zık ka­dar: bü­yük, ko­ca­man, yaşlı başlı adam
ka­zık kak­mak: bk. dün­ya­ya ka­zık kak­mak
ka­zık ke­sil­mek: kas­ka­tı ol­mak
ka­zık mar­ka: çok pa­ha­lı
ka­zı koz an­la­mak: söy­le­nen şey­den yan­lış an­lam çı­kar­mak
ka­zık ye­mek: bir ma­lı de­ğe­rin­den çok pa­ha­lı­ya sa­tın al­mak, ka­zık­lan­mak, k.a. ka­zık at­mak
ka­zık yut­muş gi­bi: bk. bas­ton yut­muş gi­bi
ka­zın aya­ğı öy­le de­ğil: sen yan­lış bi­li­yor­sun, öy­le dü­şü­nü­yor­sun ama ya­nı­lı­yor­sun
kaz ka­fa­lı: an­la­yış­sız, ap­tal
kaz­ma diş: çok iri, ko­ca­man diş
ke­çe kü­lâh et­mek: al­dat­mak, kan­dır­mak
ke­çe kü­lâh ol­mak: or­du­dan ya da res­mi gö­rev­den çı­ka­rıl­mak
ke­çe­si­ni su­dan çı­kar­mak: kö­tü gi­den işi­ni yo­lu­na ko­yup ra­hat­la­mak, iyi so­nu­ca ulaş­mak
ke­çe­yi su­ya at­mak: ar ve na­mu­su hi­çe say­mak
ke­çi­boy­nu­zu gi­bi: işi, uğ­raş­tı­ra­cak ya­nı çok, ve­ri­mi­ az
ke­çi ina­dı: bir tür­lü yu­mu­şa­ma­yan di­ren­me, e.a. eşek ina­dı; gâ­vur ina­dı; ka­tır ina­dı
ke­çi­le­ri ka­çır­mak: dü­şün­ce­si da­ğıl­mak, ak­lı­nı yi­tir­miş gi­bi ol­mak
ke­di ci­ğe­re ba­kar gi­bi bak­mak: im­ren­di­ği şe­yi çok iş­tah­la sey­ret­mek, ta­dı­nı bil­di­ği bir şe­yi im­re­ne­rek sey­ret­mek
ke­di gi­bi dört ayak üs­tü­ne düş­mek: en zor, en teh­li­ke­li du­rum­lar­dan za­rar gör­me­den kur­tul­mak
ke­di ile kö­pek gi­bi (iki ki­şi): bir­bir­le­riy­le hiç an­la­şa­maz­lar, sü­rek­li da­la­şır­lar, tar­tı­şı­lar
ke­di ne, bu­du ne: bk. eti ne, bu­du ne
ke­di ola­lı bir fa­re tut­tu: ge­çen bun­ca za­ma­na kar­şın bir tek ba­şa­rı­lı iş ya­pa­bil­di, şimdiye değin bir konuda başarılı olabildi, e.a. kö­pek kö­pek ola­lı bir av ya­ka­la­dı
ke­di­ye ci­ğer ıs­mar­la­mak: gü­ve­nil­me­ye­cek bi­ri­ne sak­la­ma­sı için bir şey bı­rak­mak
ke­diy­le ha­ra­ra gir­mek: ge­çim­siz bi­riy­le iş­bir­li­ği yap­mak
ke­fe­ki­ye dön­mek: de­lik de­şik ol­mak
ke­fe­ni boy­nun­da ol­mak: her an ölü­mü gö­ze al­mak
ke­fe­nin ce­bi yok: cim­ri­lik et­me, öbür dün­ya­ya gi­der­ken ya­nın­da pa­ra gö­tü­re­me­ye­cek­sin
ke­fe­ni yırt­mak: ağır bir has­ta­lık ge­çi­rip ölüm teh­li­ke­si­ni at­lat­mak
kel ba­şa şim­şir ta­rak: de­ğe­ri dü­şük bir şe­yi de­ğer­li şey­ler­le süs­le­mek; bir­çok ge­rek­si­nim du­rur­ken, gös­te­riş için pa­ra har­ca­mak; parasal durumunu aşan şeyler satın almak
kelepire konmak: bir şeyi çok ucuza almak
ke­li gö­rün­mek: ku­su­ru or­ta­ya çık­mak
ke­li kız­mak (sey­rek öf­ke­le­nen­ler için): o bi­le öf­ke­len­mek
ke­li kö­rü top­la­mak: işe ya­ra­maz kim­se­le­ri bir ara­ya ge­tir­mek
ke­li­me cam­baz­lı­ğı: bk. lâf cam­baz­lı­ğı
kel kâh­ya: il­gi­si ol­sun ol­ma­sın her şe­ye ka­rı­şan, her­ke­se iş bu­yu­ran
kel­le gö­tü­rür gi­bi: ge­rek­siz bir ace­ley­le
kel­le ku­lak ye­rin­de (bi­ri): kan­lı can­lı, iri ya­pı­lı, gös­te­riş­li, b.a. ka­lıp kı­ya­fet ye­rin­de
kel­le­si kol­tu­ğun­da ol­mak: bk. kel­le­yi kol­tu­ğa al­mak
kel­le­si­ni uçur­mak: ba­şı­nı ke­se­rek ko­par­mak
kel­le­yi kol­tu­ğa al­mak: ölü­mü gö­ze ala­rak bir işe gi­riş­mek, e.a. ba­şı­nı kol­tu­ğu­nun al­tı­na al­mak
kel­le­yi ver­mek: ca­nı­nı fe­da et­mek
kel­li fel­li: kı­lı­ğı kı­ya­fe­ti düz­gün, ol­gun yaş­lar­da ve gös­te­riş­li, b.a. ka­lıp kı­ya­fet ye­rin­de
kemeri dolu olmak: çok paralı, çok zengin olmak
ke­mer­le­ri sık­mak: bk. ke­mer sık­mak
ke­mer sık­mak: bir süre gereksiz harcamalardan kaçınarak, gi­der­le­ri­ni kı­sa­rak, tu­tum­lu bir ya­şa­yı­şa kat­lan­mak, e.a. ke­mer­le­ri sık­mak
ke­mik at­mak: bi­ri­ni sus­tur­mak, oya­la­mak için kü­çük bir şey­le avut­mak
ke­mik­le­ri­ne ka­dar: iyi­ce, içi­ne iş­le­ye­cek bi­çim­de
ke­mik­le­ri­ni kır­mak: bi­ri­ni, çok döv­mek, hır­pa­la­mak ; aşı­rı da­yak at­mak
ke­mik­le­ri sa­yıl­mak: çok za­yıf­la­mak
ke­mik­le­ri sız­la­mak (ölü): me­za­rın­da hu­zur­suz, ra­hat­sız ol­mak
ke­mik ya­la­yı­cı: bi­ri­nin ya­nın­da aşa­ğı­lık iş­ler ya­pan, dal­ka­vuk
kem küm et­mek: ve­re­cek ya­nıt bu­la­ma­ya­rak açık bir an­la­mı ol­ma­yan söz­ler söy­le­mek, b.a. hık mık et­mek
ke­na­ra çe­kil­mek: 1) ar­tık hiç­bir şe­ye el sür­me­mek, ka­rış­ma­mak, 2) emek­li ol­mak
ke­nar­da kal­mak: işin­de, ken­di­ne ya­kı­şan ye­ri tu­ta­ma­ya­rak önem­siz bir du­ru­ma düş­mek
ke­nar­da kö­şe­de: bk. kı­yı­da kö­şe­de
ke­nar gez­mek: bir şey­den uzak­laş­mış ol­mak
ke­na­rın dil­be­ri: ki­bar­lı­ğa öze­nen, gör­gü­sü kıt kadın
ken­di ağ­zıy­la tu­tul­mak: bk. di­liy­le tu­tul­mak
ken­di ba­şı­na: 1) kim­se­ye sor­ma­dan, 2) baş­ka­sı­nın pa­yı, yar­dı­mı ol­ma­dan, yal­nız, e.a. ken­di ken­di­ne
ken­di ça­lıp ken­di oy­nu­yor: hem ko­nu­ya il­gi çe­ki­yor, hem de kim­se­yi işe ka­rış­tır­ma­yıp or­ta­lı­ğı te­lâ­şa ve­ri­yor
ken­di çapında: iddiasız
ken­di der­di­ne düş­mek: ken­di so­ru­nu ne­de­niy­le baş­ka bir şey­le il­gi­le­ne­mez ol­mak
ken­di ge­len: bir ha­zır­lık ya da ça­lış­ma so­nu­cu ol­ma­yan, ken­di­li­ğin­den ya­rar sağ­la­yan
ken­di gö­zün­de­ki mer­te­ği gör­mez, elin gö­zün­de­ki çö­pü gö­rür: ken­di­si­nin da­ha bü­yük ku­sur­la­rı ol­du­ğu hal­de, baş­ka­sın­da gör­dü­ğü kü­çük bir ku­su­ru ba­ğış­la­maz
ken­di ha­lin­de: ses­siz, kim­se­nin işi­ne ka­rış­maz, e.a. eli koy­nun­da
ken­di ha­li­ne bı­rak­mak: il­gi­len­me­mek, ka­rış­ma­mak
ken­di ha­va­sı­na git­mek: ho­şu­na gi­de­ni yap­mak, di­le­di­ğin­ce dav­ran­mak, e.a. ken­di ha­va­sın­da ol­mak
ken­di ha­va­sın­da ol­mak: bk. ken­di ha­va­sı­na git­mek
ken­di ken­di­ne: bk. ken­di ba­şı­na
ken­di ken­di­ne ge­lin gü­vey ol­mak: bir­lik­te ya­pıl­ma­sı ge­re­ken bir işi ken­di­si ol­muş bit­miş sa­ya­rak se­vin­mek
ken­di ken­di­ni ye­mek : açı­ğa vur­ma­dan, baş­ka­la­rı­na bel­li et­me­den üzün­tü çek­mek, e.a. ken­di­ni ye­mek; içi içi­ni ye­mek
ken­din­den geç­mek: 1) bi­lin­ci iş­le­mez ol­mak, dü­şüp ba­yıl­mak,:2) he­ye­can ve­ri­ci bir du­rum kar­şı­sın­da ak­lı­nı, duy­gu­la­rı­nı de­net­le­ye­mez ol­mak, e.a. ken­di­ni kay­bet­mek; ken­din­de ola­ma­mak
ken­din­den pa­ha biç­mek: ken­di du­ru­mu­na gö­re de­ğer­len­dir­mek, e.a. ken­din­den pay biç­mek
ken­din­den pay biç­mek: bk. ken­din­den pa­ha biç­mek
ken­din­de ol­ma­mak: ak­lı, bi­lin­ci ye­rin­de bu­lun­ma­mak, dü­şü­ne­me­mek, b.a. ken­din­den geç­mek
ken­di­ne gel­mek: 1) ayıl­mak, ak­lı iş­ler, dü­şü­ne­bi­lir ol­mak, 2) du­ru­mu dü­zel­mek, to­par­lan­mak
ken­di­ne has: ona öz­gü
ken­di­ne kıy­mak: ken­di­ni öl­dür­mek, e.a. ca­nı­na kıy­mak (2)
ken­di­ne mal et­mek: sa­hip­len­mek, be­nim­se­mek
ken­di­ne .... sü­sü ver­mek: ken­di­ni ..... gi­bi gös­ter­mek, ..... gi­bi dav­ran­mak
ken­di­ne ye­di­re­me­mek: ken­di­si­ne yapılan işi, onur kı­rı­cı sa­ya­rak tep­kiy­le kar­şı­la­mak; baş­ka­sı­na yapabileceği işi, ki­şi­li­ği için onur kı­rı­cı say­dı­ğın­dan yap­ma­mak, e.a. onu­ru­na ye­di­re­me­mek
ken­di­ne yont­mak: baş­ka­la­rı­nı dü­şün­me­yip, çı­kan fır­sa­tı ken­di çı­ka­rı için de­ğer­len­dir­mek
ken­di­ni ada­mak: kut­sal say­dı­ğı bir şey uğ­ru­na ken­di­ni fe­da et­me­ye ant ni­te­li­ğin­de söz ver­mek
ken­di­ni ağır sat­mak: naz­lan­mak, is­te­nen işi yap­ma­ya istekli olduğu halde is­tek­siz­miş gi­bi dav­ran­mak, b.a. ken­di­ni dir­hem dir­hem sat­mak; ken­di­ni na­za çek­mek
ken­di­ni ala­ma­mak: is­te­ği­ne en­gel ol­ma­yı ba­şa­ra­ma­mak, is­te­me­di­ği hal­de bir işi yap­mak du­ru­mun­da kal­mak
ken­di­ni ate­şe at­mak: teh­li­ke­li ol­du­ğu açık­ça gö­rü­len bir işe gi­riş­mek
ken­di­ni at­mak: bir ye­re gi­di­ver­mek; va­kit ge­çir­me­den he­men git­mek
ken­di­ni be­ğen­mek: ken­di­ni baş­ka­la­rın­dan üs­tün gör­mek
ken­di­ni bı­rak­mak: çev­re­si­ne il­gi, ken­di­si­ne özen gös­ter­mez ol­mak
ken­di­ni bi­len: say­gın­lı­ğı­na, onu­ru­na göl­ge dü­şü­re­cek dav­ra­nış­lar­da bu­lun­ma­yan, e.a. ken­di­ni bi­lir
ken­di­ni bi­lir: bk. ken­di­ni bi­len
ken­di­ni bil­mek: 1) ak­lı ba­şın­da, mu­ha­ke­me­si ye­rin­de ol­mak, 2) du­rum ve onu­ru­na ya­kı­şan dav­ra­nış­lar­da bu­lun­mak, 3) ço­cuk­luk­tan çı­kıp erin ça­ğı­na gir­mek, ak­lı her şe­ye erer ol­mak
ken­di­ni bul­mak: 1) ki­şi­li­ği­ni ka­zan­mak, 2) du­ru­mu­nu dü­zelt­mek, 3) bk. ken­di­ne gel­mek
ken­di­ni dar at­mak: bir ye­re ko­şar­ca­sı­na git­mek
ken­di­ni dev ay­na­sın­da gör­mek: ken­di­si­nin her­kes­ten üs­tün, çok bü­yük bir adam ol­du­ğu­nu san­mak
ken­di­ni din­le­mek: 1) has­ta­lık ku­run­tu­su için­de bu­lun­mak, 2) yal­nız, tek başına, sa­kin kal­mak, e.a. ba­şı­nı din­le­mek
ken­di­ni dir­hem dir­hem sat­mak: çok naz­lı dav­ran­mak, e.a. ken­di­ni ağır sat­mak; ken­di­ni na­za çek­mek
ken­di­ni ele ver­mek: dav­ra­nış ya da söz­le­riy­le ken­di su­çu­nu or­ta­ya çı­kar­mak
ken­di­ni fa­sul­ye gi­bi ni­met­ten say­mak: ken­di­ni çok önem­li bi­ri gi­bi gör­mek
ken­di­ni gös­ter­mek: 1) bi­ri­le­ri­ni: sin­dir­mek için or­ta­ya çık­mak, gö­rün­mek, 2) be­ğe­ni­le­cek ni­te­lik­le­ri­ni, be­ce­ri­le­ri­ni or­ta­ya ser­mek
kendini hissettirmek: varlığını belli etmek
ken­di­ni ka­pıp koy­ver­mek: kö­tüm­ser, ka­ram­sar duy­gu­la­ra ka­pı­lıp ken­di­ne özen gös­ter­me­mek
ken­di­ni kap­tır­mak: 1) bir şe­yin et­ki­sin­de kal­mak, pe­şin­de koş­mak, 2) yo­ğun bi­çim­de bir iş­le uğ­raş­mak, baş­ka şey­le il­gi­le­ne­me­mek
ken­di­ni kay­bet­mek: 1) ba­yıl­mak, 2) öf­ke­sin­den ne yap­tı­ğı­nı bi­le­me­mek, e.a. ken­din­den geç­mek
ken­di­ni na­za çek­mek: bir şe­ye is­tek­li ol­du­ğu hal­de is­tek­siz gi­bi dav­ran­mak, naz­lan­mak, b.a. ken­di­ni ağır sat­mak; ken­di­ni dir­hem dir­hem sat­mak
kendini tartmak: ne durumda olduğunu yoklamak
kendini toparlamak: bk. kendini toplamak
ken­di­ni top­la­mak: 1) il­gi­len­me­si ge­re­ken ko­nu üze­rin­de dik­ka­ti­ni yo­ğun­laş­tır­mak, 2) du­ru­mu­nu dü­zelt­mek, kö­tü gi­den iş­le­ri­ni yo­lu­na­ koy­mak, e.a. ken­di­ni to­par­la­mak
ken­di­ni tu­ta­ma­mak: bir du­rum kar­şı­sın­da ses­siz kal­ma­yı, he­ye­ca­nı­nı giz­le­me­yi ba­şa­ra­ma­yıp bir şey­ler söy­le­ye­rek ra­hat­la­mak
ken­di­ni tut­mak: da­yan­mak, sab­ret­mek, dav­ra­nış­la­rı­nı de­net­le­ye­bil­mek
ken­di­ni ver­mek: baş­ka şey­le­ri ge­ri­ye atıp, il­gi­si­ni, sev­gi­si­ni tek şey üze­rin­de yo­ğun­laş­tır­mak, bü­tün gü­cü­nü bir şey yap­ma­ya bağ­la­mak 
ken­di­ni ye­mek: bk. ken­di ken­di­ni ye­mek
ken­di­ni yi­yip bi­tir­mek: bk. ken­di ken­di­ni ye­mek
ken­di pa­yı­ma: ba­na gö­re, ba­na ka­lır­sa, ben ol­sam, ba­na so­rar­sa­nız, dü­şün­ce­mi so­ra­cak olur­sa­nız
ken­di­si muh­ta­cı him­met bir de­de, ner­de kal­dı gay­ri­ye him­met ede: ken­di­si yar­dım­la, destekle ya­şa­yan bi­rin­den yar­dım bek­le­nir mi
ken­di ya­ğıy­la kav­rul­mak: ge­rek­se­me­le­ri­ni ken­di ola­nak­la­rıy­la kar­şıl­a­mak, kim­se­den yar­dım is­te­me­mek
ke­ne gi­bi ya­pış­mak: is­ten­me­di­ği hal­de bi­ri­nin pe­şi­ni bı­rak­ma­mak, mu­sal­lat ol­mak
ke­net gi­bi ya­pış­mak (iki ki­şi): çok ya­kın dost ol­mak, bir­bi­ri­ne ay­rıl­ma­ya­cak bi­çim­de bağ­lan­mak, ke­net­len­mek
ke­pa­ze et­mek: uta­nı­la­cak bir du­ru­ma dü­şür­mek, k.a. ke­pa­ze ol­mak
ke­pa­ze ol­mak: gü­lünç ve uta­nı­la­cak bir du­ru­ma düş­mek, k.a. ke­pa­ze et­mek
kep­çe ku­lak: öne doğ­ru ve ko­ca­man ku­lak­la­rı olan
kep­çe kuy­ruk: baş­ka­la­rı­nın sır­tın­dan be­da­va ge­çi­nen, asa­lak
kep­çe su­rat: çok kü­çük yüz­lü olan
ke­penk in­dir­mek: top­lum­sal bir ola­ya tep­ki gös­ter­di­ği­ni ya da ka­tıl­dı­ğı­nı be­lirt­mek ama­cıy­la dük­kâ­nı­nı aç­ma­mak
ke­penk­le­ri in­dir­mek: işi ta­til et­mek, üre­ti­mi dur­dur­mak
ke­ra­het vak­ti (ak­şam­cı­lar ara­sın­da): iç­ki­ye baş­la­ma za­ma­nı
ke­ra­me­ti ken­din­den bil­mek: baş­ka bir et­ken­le ka­vuş­tu­ğu iyi du­ru­mu ken­di ça­ba­sı­nın ve­ri­mi ya da de­ğe­ri­nin kar­şı­lı­ğı say­mak
ke­ra­met­te bu­lun­mak: do­ğa üs­tü du­rum­lar ya­rat­mak
ke­rem et­mek: ba­ğış­ta, iyi­lik­te bu­lun­mak
Ke­rem gi­bi sev­mek: bü­yük aşk ya­şa­mak, aş­kın­dan öl­mek, e.a. Ke­rem gi­bi yan­mak
Ke­rem gi­bi yan­mak: bk. Ke­rem gi­bi sev­mek
kerpiç gibi: çok sert ve kuru
ker­te­si­ne gel­mek: tam ye­ri­ni ve za­ma­nı­nı bul­mak
ker­te­si­ne ge­tir­mek: tam sı­ra­sı­nı, en uy­gun za­ma­nı seç­mek
ker­va­na ka­tıl­mak: bir top­lu­lu­ğa ka­rış­mak
ke­se­nin ağ­zı­nı aç­mak: ne ge­re­ki­yor­sa har­ca­ma­yı gö­ze al­mak
ke­se­nin di­bi gö­rün­mek: pa­ra tü­ken­mek
ke­se­ni­ze be­re­ket (pa­ra­sal kat­kı, iyi­lik kar­şı­lı­ğı, te­şek­kür ola­rak): çok ka­zan, ka­zan­cın bol ol­sun
ke­se­si el­ver­me­mek: büt­çe­si el­ve­riş­li ol­ma­mak
ke­se­si­ne bir şey gir­me­mek: or­ta­da ya­rar ya da çı­kar sağ­la­ya­bi­le­ce­ği bir du­rum bu­lun­ma­mak
ke­se­si­ne gü­ven­mek: gü­cü­nü pa­ra­sın­dan al­mak
keseye davranmak: ödemek istemek
ke­se yol: kı­sa, kes­tir­me yol
ke­sin­ti­ye uğ­ra­mak: bir sü­re için dur­mak
ke­sip at­mak: uzun uza­dı­ya dü­şün­me­den ke­sin yar­gı­ya var­mak, son sö­zü söy­le­yip bi­tir­mek, e.a. kest­iri­rip at­mak
kes­kin ni­şan­cı: at­tı­ğı­nı vu­ran, he­de­fi hiç ıs­ka­la­ma­yan
kes­ta­ne ka­bu­ğun­dan çık­mış, ka­bu­ğu­nu be­ğen­me­miş: bk. ce­viz ka­bu­ğun­dan çık­mış ka­bu­ğu­nu be­ğen­me­miş
kes­ti­ği tır­nak ola­ma­mak: bir kim­se: söz ko­nu­su kim­se­den de­ğer­ce çok aşa­ğı­lar­da ol­mak, e.a. at­tı­ğı tır­nak ola­ma­mak
kes­ti­rip at­mak: bk. ke­sip at­mak
kes­tir­me ce­vap: lâ­fı uzat­ma­dan ve­ri­len kı­sa ve ke­sin ya­nıt
kes­tir­me­den git­mek: en kı­sa yo­lu kul­lan­mak
ket vur­mak (bir işe): en­gel ol­mak, ya­pıl­ma­sı­nı güç­leş­tir­mek
key­fi bo­zuk: has­ta, e.a. key­fi yok
key­fi gel­mek: ne­şe­len­mek
key­fi kaç­mak: ne­şe­si bo­zul­mak
key­fi­min kâh­ya­sı mı­sın: ba­na ka­rış­ma­ya ne hak­kın var, bk. key­fi­nin kâh­ya­sı ol­ma­mak
key­fin­den ba­yıl­mak: bk. key­fin­den dört kö­şe ol­mak
key­fin­den dört kö­şe ol­mak: bir şey­den çok ke­yif­len­mek, çok kı­vanç duy­mak
key­fi­ne bak­mak: olup bi­ten­le il­gi­len­me­mek, di­le­di­ğin­ce ya­şa­mak, gü­zel va­kit ge­çir­mek
key­fi­ni boz­mak (ken­di): has­ta­lan­mak
key­fi­ni çı­kar­mak: bir şe­yin: ola­nak­la­rın­dan, zev­kin­den bol bol ya­rar­lan­mak
key­fi­ni ka­çır­mak (bi­ri­ni): üz­mek
key­fi­nin kâh­ya­sı ol­ma­mak (bi­ri­si baş­ka­sı­nın): dav­ra­nış­la­rı­na, ya­pa­ca­ğı işe ka­rış­ma­ya hak­kı bu­lun­ma­mak
key­fi olun­ca­ya ka­dar: ra­zı ol­du­ğu­nu söy­le­yin­ce­ye de­ğin
key­fi yok: tat­sız, bo­zuk, has­ta
ke­yif çat­mak: key­fet­mek
ke­yif ha­li: iç­ki­li, ça­kır­keyf, sar­hoş­luk du­ru­mu
ke­yif sor­mak (bi­ri­nin): sağ­lı­ğı­na il­gi gös­ter­mek, e.a. hal ha­tır sor­mak
ke­yif sür­mek: dert­siz, ta­sa­sız, sı­kın­tı­sız ra­hat ya­şa­mak
kıç at­mak: 1) çok is­tek­li ol­mak, çok is­te­mek, e.a. göt at­mak, 2) hay­van: çif­te at­mak
kıç at­tır­mak: 1) bir şey­den: üs­tün ol­mak; 2) bir şe­yi: ge­ri­de bı­rak­mak
kı­çı kı­rık (şey ya da kim­se): önem­siz, de­ğer­siz
kı­çı­mın ke­na­rı... ken­di­ni bir şey sa­nı­yor
kı­çı­na ba­ka ba­ka: baş­vur­du­ğu yer­den olum­lu so­nuç ala­ma­ya­rak, e.a. kı­çı­na ba­karak
kı­çı­na ba­ka­rak: bk. kı­çı­na ba­ka ba­ka
kı­çı­na bat­mak: san­ki kı­çı­na ba­tan bir şey var­mış gi­bi, otur­du­ğu ra­hat ye­ri, or­ta­mı bı­rak­mak, e.a. gö­tü­ne bat­mak, k.
kı­çı­na kı­na yak­sın: onun is­te­di­ği şey­di bu kö­tü du­ru­ma düş­me­miz, şim­di se­vin­sin, dü­ğün bay­ram et­sin, e.a. gö­tü­ne kı­na yak­sın
kı­çı­na tek­me at­mak: kov­mak, işten çıkarmak, e.a. kı­çı­na tek­me vur­mak, gö­tü­ne tek­me at­mak; gö­tü­ne tek­me vur­mak
kı­çı­na tek­me vur­mak: bk. kı­çı­na tek­me at­mak
kı­çı­na tek­me­yi ye­mek: ko­vul­mak, e.a. gö­tü­ne tek­me­yi ye­mek
kı­çı­nı de­vir­mek: bk. göt bü­yüt­mek
kı­çı­nı pa­ra­la­mak: bk. kı­çı­nı yırt­mak
kı­çı­nı ya­la­mak (bi­ri­nin): çı­ka­rı uğ­ru­na pe­şin­den ay­rıl­ma­mak, en aşa­ğı­lık is­tek­le­ri­ni ye­ri­ne ge­tir­mek, yal­tak­lan­mak, e.a. gö­tü­nü ya­la­mak, k.
kı­çı­nı yırt­mak: 1) il­le ya­pa­ca­ğım di­ye bü­tün gü­cüy­le uğ­raş­mak, 2) ba­ğı­rıp ça­ğır­mak, e.a. gö­tü­nü yırt­mak
kıçın kıçın gitmek: 1) işler ters gitmek, 2) yürümeye çabalayan bebek kıç üstü gitmek
kıç üs­tü otur­mak: apı­şıp kal­mak, umu­du­nu ke­se­rek uğ­raş­ma­yı bı­rak­mak, ba­şa­ra­ma­ya­ca­ğı­nı an­la­yarak pes etmek
kıl­çık at­mak: bir kim­se­nin işi­ni ka­rış­tı­ra­cak dav­ra­nış­ta bu­lun­mak
kıl­dan nem kap­mak: bk. bu­lut­tan nem kap­mak; e.a. osu­ruk­tan nem kap­mak
kı­lı­cı ar­şa as­mak: ya­rış­tı­ğı kim­se­le­re kar­şı ka­zan­dı­ğı bü­yük ba­şa­rı­dan aşı­rı övünç duy­mak
kı­lı­cı kı­nı­na koy­mak: sa­va­şı bı­rak­mak, sa­vaş­tan vaz­geç­mek
kı­lıç ar­tı­ğı: sa­vaş­ta ele ge­çi­ri­len tut­sak 
kı­lıç oy­nat­mak: ege­men ola­rak ya­şa­mak
kı­lıç­tan ge­çir­mek: sa­vaş­ta çok sa­yı­da in­sa­nı kı­lıç­la öl­dür­mek; hep­si­ni öl­dür­mek
kı­lıç üşür­mek: top­lu­ca kı­lıç­la­rı çe­ke­rek sal­dır­mak
kı­lıf ha­zır­la­mak (yap­tı­ğı­na): bir ge­rek­çe ta­sar­la­mak
kı­lı­fı­na uy­dur­mak: ay­kı­rı bir dav­ra­nı­şa ya da du­ru­ma yön­te­mi­ne uy­gun bi­çim ver­mek
kı­lı­ğı­na gir­mek (bi­ri­nin): onun gi­bi gi­yin­mek, onun gi­bi gö­rün­mek, onun gi­bi dav­ran­mak
kı­lı kı­pır­da­ma­mak: al­dı­rış et­me­mek, oralı olmamak
kı­lı kırk yar­mak: ti­tiz­len­mek, en kü­çük ay­rın­tı­sı­na ka­dar dik­kat­le in­ce­le­mek
kı­lık kı­ya­fet: üst baş, dış gö­rü­nüş
kı­lık kı­ya­fet düş­kü­nü: gi­ye­cek­le­ri es­ki­miş olan
kı­lık kı­ya­fet, kö­pek­le­re zi­ya­fet: üs­tü ba­şı hem es­ki, hem pis
kı­lık­tan kı­lı­ğa gir­mek: sık sık dü­şün­ce de­ğiş­tir­mek
kı­lı­na do­kun­dur­ma­mak (bi­ri­ne): en kü­çük bir za­rar bi­le ver­dirt­me­mek
kı­lı­na do­kun­ma­mak (bi­ri­ne): za­rar ve­re­cek en ufak bir dav­ra­nış­ta bi­le bu­lun­ma­mak
kı­lı­na ha­ta gel­me­mek: en ufak bir de­ği­şi­me uğ­ra­ma­mak, za­rar gör­me­mek
kı­lı­nı bi­le kı­pır­dat­ma­mak: bk. kı­lı­nı kı­pır­dat­ma­mak, b.a. kı­lı kı­pır­da­ma­mak
kı­lı­nı kı­pır­dat­ma­mak: bir olay kar­şı­sın­da en kü­çük bir tep­ki gös­ter­me­mek, e.a. kı­lı­nı bi­le kı­pır­dat­ma­mak; kı­lı­nı oy­nat­ma­mak
kı­lı­nı oy­nat­ma­mak: bk. kı­lı­nı kı­pır­dat­ma­mak
kıl­lık yap­mak: so­run ya­rat­mak, zo­ra sür­mek
kıl pa­yı: olmaya, bitmeye, tamamlanmaya çok az kal­mak
kı­na gi­bi un ol­mak (kişi, nes­ne): tam is­te­nen du­ru­ma gel­mek
kı­na­lar yak­mak: bi­ri­nin uğ­ra­dı­ğı kö­tü du­rum­a çok se­vin­mek
kı­ran gir­mek: 1) da­ha ön­ce çok bol olan şey bu­lun­maz ol­mak, 2) can­lı­lar özel­lik­le hay­van­lar ara­sı­na ölümcül bir has­ta­lık ya­yıl­mak
kı­ran kı­ra­na: öl­dü­re­si­ye
kı­rba gibi içmek: içmeye doyamamak
kır­dı­ğı ce­viz bi­ni aş­mak: yap­tı­ğı ya­kı­şık­sız iş­le­rin, dav­ra­nış­la­rın sa­yı­sı sü­rek­li ço­ğal­mak, e.a. kır­dı­ğı koz kır­kı aş­mak
kır­dı­ğı koz kır­kı aş­mak: bk. kır­dı­ğı ce­viz bi­ni aş­mak
kır düş­mek (sa­çı­na ya da sa­ka­lı­na): kıl­la­rı kır­laş­mak
kı­rık dö­kük: 1) eş­ya: es­ki, çü­rük, de­ğer­siz, 2) söz: düz­gün ol­ma­yan, par­ça par­ça
kırık dölü: piç
kı­rı­lıp bü­kül­mek: kı­rı­ta­rak, ki­bar­lı­ğa öze­ne­rek ko­nuş­mak
kı­rı­lıp dö­kül­mek: 1) bk. kı­rı­lıp bü­kül­mek, 2) çok es­ki­mek, hur­da­laş­mak,:3) vü­cu­dun­da ha­fif ağ­rı­lar, kı­rık­lık duy­mak
kı­rıp ge­çir­mek: 1) ya­kıp yı­ka­rak, ca­na kı­ya­rak, bas­kı ya­pa­rak hal­ka za­rar ver­mek, 2) çok sert dav­ra­na­rak da­rılt­mak, 3) her­ke­si gül­mek­ten ka­tılt­mak
kı­rıp sar­mak (bel­li bir amaç için): şur­dan bur­dan pa­ra bu­la­rak bir ara­ya ge­tir­mek, her tür­lü ola­nak­tan ya­rar­lan­mak
kırk bir bu­çuk ma­şal­lah: bi­raz faz­la­sıy­la kırk bir ke­re ma­şal­lah, bk. kırk bir ke­re ma­şal­lah
kırk bir ke­re ma­şal­lah: na­zar değ­me­sin, Tan­rı de­fa­lar­ca ko­ru­sun, esir­ge­sin
kırk de­re­den su ge­tir­mek: bk. bin de­re­den su ge­tir­mek
kır­kı çık­mak (do­ğu­mun­dan ya da ölü­mün­den son­ra): üze­rin­den kırk gün geç­mek
kır­kın­dan son­ra az­mak: yaş­lan­dık­tan son­ra ya­şı­na uy­ma­yan dav­ra­nış­lar­da bu­lun­mak, eğ­len­ce pe­şin­de ko­şar ol­mak
kır­kın­dan son­ra saz çal­mak: geç sa­yı­la­cak bir yaş­ta, uzun ça­lış­ma­yı ge­rek­ti­ren bir işe kal­kış­mak, gi­riş­mek
kırk ka­pı­nın ipi­ni çek­mek: bk. dok­san ka­pı­nın ipi­ni çek­mek
Kırk­lar’a ka­rış­mak: bir kim­se ar­tık or­ta­lar­da gö­rün­mez ol­mak
kırk­la­rı ka­rış­mak (ço­cuk­lar için): do­ğum­la­rı ay­nı kırk gü­ne rast­la­mak
kırk ök­süz­le bir ma­ğa­ra­da mı kal­dı: bk. do­kuz ök­süz­le bir ma­ğa­ra­da mı kal­dı
kırk ta­rak­ta be­zi ol­mak: bir­bi­riy­le il­gi­si ol­ma­yan bir­çok iş­le uğ­raş­mak
kırk yıl: çok uzun sü­re
kırk yıl­da bir: çok sey­rek ola­rak
kırk yı­lın ba­şı: bun­ca za­man için­de bir kez, bun­ca za­man­dır ilk olarak, ilk defa
kırk yıl­lık: çok es­ki, de­ne­yim­li, kök­lü
kır­mı­zı dip­li mum­la da­vet et­mek (bi­rin­den): bir ye­re gel­me­si­ni yal­va­rır­ca­sı­na di­le­mek, e.a. kır­mı­zı göt­lü mum­la da­vet et­mek
kır­mı­zı fe­ner: ge­ne­lev
kır­mı­zı göm­lek: ne ka­dar ça­lı­şı­lır­sa ça­lı­şıl­sın sak­la­na­ma­yan şey
kır­mı­zı göt­lü mum­la da­vet et­mek: bk. kır­mı­zı dip­li mum­la da­vet et­mek
kısa görüşlü: bk dar kafalı
kısa günün kârı... hiç olmamaktansa bu kadarı da iyi
kı­sa kes­mek: sö­zü uzat­ma­mak
kı­sa tut­mak: 1) bir şe­yi: ge­rek­ti­ği uzun­luk­ta yap­ma­mak, 2) bir ko­nu­yu: ay­rın­tı­lı ve ge­niş ola­rak iş­le­me­mek
kı­sa yol­dan: 1) uzat­ma­dan, 2) ke­sin bir bi­çim­de
kı­sır dön­gü: ay­nı so­nu­cu ve­ren ya da çö­züm ge­tir­me­yen du­rum­la­rın yi­ne­le­ne­rek sür­me­si
kıs­me­ti açıl­mak: 1) ka­zan­cı art­mak, bol­lu­ğa er­mek, 2) ken­di­siy­le ev­len­mek is­te­yen bi­ri çık­mak
kıs­me­ti aya­ğı­na gel­mek: ya­rar­la­na­ca­ğı bir şe­ye zah­met­siz­ce sa­hip ol­mak, e.a. kıs­me­ti aya­ğı­na ka­dar gel­mek
kıs­me­ti aya­ğı­na ka­dar gel­mek: bk. kıs­me­ti aya­ğı­na gel­mek
kıs­me­ti bağ­lan­mak (ka­dın ya da er­kek): is­te­di­ği hal­de ev­le­ne­me­mek
kıs­me­ti çık­mak (bir ka­dın ya da kız): ev­len­me tek­li­fi al­mak, bir er­kek ta­ra­fın­dan ev­len­mek üze­re is­ten­mek
kıs­me­ti­ni aya­ğıy­la tep­mek: ya­rar­la­na­ca­ğı bir du­ru­mu de­ğe­ri­ni bil­me­ye­rek ge­ri çe­vir­mek
kıs­met ol­mak: ta­lih yar­dım et­mek
kıs­sa­dan his­se: an­la­tı­lan olay­dan alı­na­cak ders
kış kı­ya­met: çok zor­lu kış, kar, fır­tı­na, so­ğuk hep­si bir ara­da
kış uy­ku­su: dur­gun, ha­re­ket­siz ge­çi­ri­len dö­nem
kış yap­mak: ha­va çok so­ğuk ve kar­lı geç­mek
kı­tı kı­tı­na: an­cak ye­te­cek ka­dar
kı­tır at­mak: ya­lan söy­le­mek
kıt ka­na­at (ge­çin­mek): yok­lu­ğa kat­la­na­rak, güç­lük­le, yok­sul­luk için­de, olanla yetinerek
kıt­lı­ğı­na kı­ran gir­mek: bir şey hiç bu­lun­maz ol­mak, e.a. kı­ran gir­mek (2)
kıt­lık­tan çık­mış gi­bi: ye­mek: doy­mak bil­mez­ce­si­ne
kıvrım kıvrım kıvranmak: 1) çok acı içinde olmak, 2) birinin kurtarması için yalvaracak kadar sıkıntı içinde olmak
kı­yak kaç­mak: çok uy­gun düş­mek, ya­kı­şık al­mak, a.
kı­ya­me­te ka­dar: dün­ya dur­duk­ça, dünya var oldukça
kı­ya­me­te kal­mak: bir so­ru­nun çö­zü­mü­ne dün­ya­nın öm­rü yet­me­ye­cek ol­mak
kı­ya­met gi­bi: pek çok, sayısız, istediğin kadar, e.a. kı­ya­met ka­dar
kı­ya­met ka­dar: bk. kı­ya­met gi­bi
kı­ya­me­ti ko­par­mak: kı­za­rak ba­ğı­rıp ça­ğır­mak; gü­rül­tü­le­re, ağız kav­ga­lar­ına yol aç­mak, e.a. kı­ya­met­le­ri ko­par­mak; kı­zıl­ca kı­ya­me­ti ko­par­mak; kı­zıl kı­ya­me­ti ko­par­mak
kı­ya­met­le­ri ko­par­mak: bk. kı­ya­me­ti ko­par­mak
kı­yı­da bu­cak­ta: bk. kı­yı­da kö­şe­de
kı­yı­da kö­şe­de: gö­ze çarp­ma­yan, dik­ka­ti çek­me­yen yer­ler­de, e.a. kı­yı­da bu­cak­ta; ke­nar­da kö­şe­de
kı­yı­ya at­mak (de­niz): ka­ra­ya sü­rük­le­mek
kı­za­ğa çek­mek (bir kim­se­yi): ha­re­ket­li bir iş­ten alıp, ha­re­ket­siz bir işe ver­mek
kız al­mak: bir ai­le­nin kı­zı­nı ge­lin ola­rak al­mak
kı­za­na gel­mek (di­şi ke­di ya da kö­pek): er­kek is­te­mek
kı­za­rıp bo­zar­mak: utan­cın­dan ya da sı­kıl­gan­lı­ğın­dan yü­zü renk­ten ren­ge gir­mek
kız gi­bi (bir şey): yep­ye­ni, el değ­me­miş, hiç kul­la­nıl­ma­mış, pı­rıl pı­rıl
kı­zı kıs­ra­ğı (bi­ri­nin): ai­le­sin­de­ki kız­lar, ka­dın­lar, ço­luk ço­cu­ğu
kı­zıl­ca kı­ya­me­ti ko­par­mak: bk. kı­ya­me­ti ko­par­mak
kı­zıl divane: zır­de­li
kı­zıl ib­lis (ki­şi): çok kö­tü ruh­lu
kı­zıl kı­ya­met: bü­yük ve aşı­rı gü­rül­tü, kav­ga
kı­zıl kı­ya­me­ti ko­par­mak: bk. kı­ya­me­ti ko­par­mak
kı­zım sa­na söy­lü­yo­rum, ge­li­nim sen an­la: bir ya­kı­nı­ma söy­le­di­ğim ve se­nin de işit­ti­ğin bu söz­ler, as­lın­da sa­na söy­le­mek is­te­di­ğim dü­şün­ce­le­rim­dir
kız ka­çır­mak: bir kı­zı ken­di­si­nin ya da ai­le­si­nin rı­za­sı ol­ma­dan alıp gö­tür­mek
kız kı­zan: ev hal­kı, ço­luk ço­cuk
kız ku­ru­su: ev­len­me­miş yaş­lı kız
kız­lı­ğı­nı boz­mak: 1) bir kız­la: kız­lık za­rı­nı bo­za­cak bi­çim­de cin­sel iliş­ki­de bu­lun­mak, 2) ye­ni alın­mış olan bir şe­yi ilk kez kul­lan­mak
kız oğ­lan kız: kızlığını koruyan, kız­lı­ğı gi­de­ril­me­miş kız
kız ta­ra­fı: ev­le­nen kı­zın ana, ba­ba ve öbür ya­kın­la­rı, ai­le­si
kız ver­mek: ken­di kı­zı­nı bir ai­le­ye ge­lin et­mek
ki­bar düş­kü­nü (ki­şi): var­lı­ğı­nı, say­gın­lı­ğı­nı yi­tir­miş
ki­fa­fı nefs et­mek: an­cak ya­şa­ya­cak ka­dar ye­mek
ki­li­se di­re­ği gi­bi: çok ka­lın en­se
ki­li­di kü­re­ği ol­ma­mak: açık­ta dur­mak, ki­lit­li ye­re sak­lan­ma­mış bu­lun­mak
ki­lit nok­ta­sı: bü­tün iş­le­ri so­nuç­lan­dı­ran en önem­li yer ya da ki­şi
ki­lit ol­mak: bir­bi­ri­ne çok bağ­lan­mak
ki­lo al­mak: şiş­man­la­mak
ki­lo­met­re ta­şı: bir olu­şum­da, bir de­ği­şim­de et­kin olan nok­ta, üze­rin­de du­rul­ma­sı ge­re­ken du­rum
ki­lo ver­mek: za­yıf­la­mak
kim bi­lir: bi­len yok, bel­li de­ğil, bi­lin­mez, bi­lin­mi­yor
ki­me ni­yet, ki­me kıs­met: ki­min için ha­zır­la­dık, hiç akıl­da ol­ma­yan bi­ri ya­rar­lan­dı
ki­mi kim­se­si ol­ma­mak: ya­kı­nı, hı­sı­mı, akrabası, tanıyanı, ko­ru­yu­cu­su bu­lun­ma­mak
ki­min ara­ba­sı­na bi­ner­se onun dü­dü­ğü­nü çal­mak: kim­den bir çı­ka­rı var­sa ona ya­ra­na­cak, hoşuna gidecek dav­ra­nış­lar­da bu­lun­mak, dö­nek­lik, dal­ka­vuk­luk yap­mak, e.a. ki­min ara­ba­sı­na bi­ner­se onun tür­kü­sü­nü ça­ğır­mak
ki­min ara­ba­sı­na bi­ner­se onun tür­kü­sü­nü ça­ğır­mak: bk. ki­min ara­ba­sı­na bi­ner­se onun dü­dü­ğü­nü çal­mak
ki­min ne­si, ki­min fe­si.: ya­kı­nı kim, ki­me, ne ak­la hiz­met edi­yor
kim ki­me, dum du­ma: çok ka­rı­şık bir du­rum, kim­se kim­sey­le il­gi­len­mi­yor, kim­se kim­se­ye önem ver­mi­yor
kim olu­yor : ken­di­ni ne sa­nı­yor, ne hak­kı var
kim vur­du­ya git­mek: bir ka­la­ba­lık ara­sın­da öl­dü­rü­len ya da vu­ru­lan kim­se­yi ki­min vur­du­ğu bel­li ol­ma­mak
kim­ya olmak (bir şey): bu­lun­ma­mak, ortadan kalkmak
kin güt­mek: öcü­nü alın­ca­ya de­ğin ki­nin­den vaz­geç­me­mek
kip gel­mek: tı­pa­tıp uy­mak
kir gö­tür­mek: ki­ri­ni bel­li et­me­ye­cek bir renk­te ol­mak
ki­ri­şi kır­mak: kaç­mak, bu­lun­du­ğu yer­den uzak­laş­mak, a.
kir­li ça­ma­şır­la­rı­nı or­ta­ya dök­mek (bi­ri­nin): bi­lin­me­si­ni is­te­me­di­ği ayıp, ku­sur, suç gi­bi şey­le­ri­ni her­ke­se söy­le­mek
kir­li çı­kı: cim­ri­lik­le zen­gin ol­muş, çok pa­ra bi­rik­tir­miş olan
kir­li­ye at­mak: yı­kan­mak için bir ke­na­ra ko­nan­la­rın ara­sı­na kat­mak
kir pas için­de ol­mak: çok kir­len­mek
ki­şi oğ­lu: soy­lu
ki­ta­ba el bas­mak: kut­sal ki­tap üze­ri­ne eli­ni ko­ya­rak ant iç­mek
ki­ta­ba uy­dur­mak: bk. ki­ta­bı­na uy­dur­mak
ki­ta­bı ka­pa­mak: o ko­nuy­la il­gi­si­ni kes­mek
ki­ta­bı­na uy­dur­mak: ya­sal ol­ma­yan bir işi ya­sa­ya uy­gun­muş gi­bi gös­ter­me­nin yo­lu­nu bul­mak, e.a. ki­ta­ba uy­dur­mak
ki­tap­ta ye­ri ol­mak (ko­nu): din ya da ya­sa ki­tap­la­rın­da bu­lun­mak, geç­mek
ko­ca bul­mak (kız ya da ka­dın): ev­le­ne­ce­ği er­ke­ğe ak­lı yat­mak
ko­ca­ka­rı ilâ­cı: he­kim ol­ma­yan kim­se­le­rin yap­tık­la­rı ya da sa­lık ver­dik­le­ri, he­kim­lik­te kul­la­nı­l­ma­yan mad­de
ko­ca­ka­rı so­ğu­ğu: mart or­ta­la­rı­na rast­la­yan so­ğuk ha­va­lar
ko­ca­ya kaç­mak (kız ya da ka­dın): ai­le­si­nin iz­ni ol­ma­dan ve ni­kâh yap­ma­dan bir er­kek­le bir­lik­te ya­şa­ma­ya baş­la­mak
ko­ca­ya var­mak (kız ya da ka­dın): ev­len­mek
ko­ca­ya ver­mek (kı­zı ya da ka­dı­nı): ev­len­dir­mek
koç yi­ğit: güç­lü ve ya­kı­şık­lı genç
kof çık­mak (bi­ri­nin): boş ka­fa­lı, işi ya­ra­maz ol­du­ğu an­la­şıl­mak
ko­ko­na gi­bi: çok süs­lü yaş­lı ka­dın
ko­ku­su çık­mak: giz­li tu­tu­lan bir iş, her­kes­çe an­la­şıl­ma­ya baş­la­mak
ko­ku­su­nu al­mak: 1) ken­di­si için bir çı­ka­rın var­lı­ğı­nı se­zin­le­mek, 2) giz­li tu­tu­lan bir şe­yi sez­mek
ko­la­çan et­mek: çev­re­de olup bi­te­ni gö­rüp an­la­mak ama­cıy­la do­laş­mak
ko­la­yı­na bak­mak: bir işi en az yorularak yapmanın yo­lu­nu bul­ma­ya ça­lış­mak
ko­la­yı­na gel­mek: uy­gu­la­dı­ğı bi­çi­mi: da­ha ra­hat bul­mak
ko­la­yı­na kaç­mak (bir işin): en az yo­ra­cak yo­lu­nu seç­mek
ko­la­yı­nı bul­mak (işin): yor­gun­lu­ğu­nu en aza in­dir­me­yi ba­şar­mak
kol ka­nat ger­mek (bi­ri­ni): ko­ru­yu­cu­lu­ğu al­tı­na al­mak, yar­dım et­mek, e.a. ka­na­dı al­tı­na al­mak, ka­nat ger­mek, kol ka­nat ol­mak
kol ka­nat ol­mak: bk. kol ka­nat ger­mek
kol­la­rı kop­mak: ağır bir şey ta­şı­mak­tan ya da çok iş yap­mak­tan yo­rul­mak
kol­la­rı­nı aç­mak: yar­dı­ma, ko­ru­ma­ya, ku­cak­la­ma­ya ha­zır ol­du­ğu­nu be­lirt­mek
kol­la­rı sı­va­mak: bk. pa­ça­la­rı sı­va­mak
kol­tu­ğu­na sı­ğın­mak: bi­ri­nin ko­ru­yu­cu­lu­ğu al­tı­na gir­mek
kol­tuk değ­ne­ğiy­le: baş­ka­la­rı­nın yar­dı­mıy­la
kol­tuk­la­rı ka­bar­mak: bö­bür­len­mek, ken­di­ne ya da ya­kın­la­rı­na ya­pı­lan öv­gü­den kı­vanç duy­mak
kol­tuk mey­ha­ne­si: az me­zey­le, ayak üs­tü iç­ki içi­len ucuz yer
kol­tuk­ta ol­mak: ko­nuk ya da bir bü­yü­ğüy­le bir­lik­te olduğundan ken­di­si pa­ra har­ca­ma­mak
kol­tuk ver­mek (bi­ri­ni): yü­zü­ne kar­şı öve­rek poh­poh­la­mak
ko­lu ka­na­dı kı­rıl­mak: pa­ra­sız ya da yar­dım­cı­sız ka­la­rak, bir şey ya­pa­ma­ya­cak du­ru­ma gel­mek, ça­re­siz kal­mak
ko­lu­na gir­mek: ko­lu­nu bi­ri­nin kol­tu­ğu al­tın­dan ge­çi­re­rek ona tu­tun­mak
ko­lun­da al­tın bi­le­zi­ği ol­mak (bi­ri­nin): ken­di­si­ne ka­zanç sağ­la­dı­ğı bir mes­le­ği, za­na­atı bu­lun­mak
kom­şu ka­pı­sı: pek ya­kın sa­yı­lan yer, b.a. kapı komşu
ko­nu kom­şu: bü­tün kom­şu­lar, bir­bi­ri­ne ya­kın ev­ler­de otu­ran­lar
kork­tu­ğu ba­şı­na gel­mek: baş­ka­la­rı için çe­kin­di­ği, ol­ma­ma­sı­nı is­te­di­ği kö­tü du­ru­ma ken­di­si uğ­ra­mak, e.a. kork­tu­ğu­na uğ­ra­mak
kork­tu­ğu­na uğ­ra­mak: bk. kork­tu­ğu ba­şı­na gel­mek
ko­ro ha­lin­de (ko­nuş­mak): hep bir ağız­dan, gü­rül­tü­lü bi­çim­de
koy­du­ğum yer­de ot­lu­yor: iler­le­me­ye, ge­liş­me­ye ni­ye­ti yok
koy­dun­sa bul: bu­ra­da ol­ma­sı ge­re­kir­di, burada olacaktı, yok
koy­nu­na al­mak: bi­riy­le se­viş­mek için yat­mak
koy­nun­da yı­lan bes­le­mek: en ya­kın bil­di­ği ki­şi­den kö­tü­lük, ha­yın­lık gör­mek
ko­yun ka­val din­ler gi­bi din­le­mek: din­le­di­ğin­den hiç­bir şey an­la­ma­mak
koz ka­bu­ğun­dan çık­mış da ka­bu­ğu­nu be­ğen­me­miş: bk. ce­viz ka­bu­ğun­dan çık­mış da ka­bu­ğu­nu be­ğen­me­miş
ko­zu­nu kay­bet­mek: bi­ri kar­şı­sın­da­ki en et­kin ola­na­ğı­nı yi­tir­mek
ko­zu­nu oy­na­mak: elin­de­ki en üs­tün ve et­kin ola­na­ğı kul­lan­mak
ko­zu­nu pay­laş­mak (bi­riy­le): ara­la­rın­da­ki an­laş­maz­lı­ğı güç sa­va­şı­nı ka­za­na­rak so­na er­dir­mek
kök sal­mak: bir ye­re iyi­ce yer­leş­mek, oradan ayrılmamak
kök sök­mek: çok çe­tin bir iş gör­mek, çok zor­lan­mak
kök sök­tür­mek (bi­ri­ne): bir iş­te güç­lük çı­kar­mak, uğ­raş­tır­mak
kök­ten sür­me: ni­te­li­ği­ni so­yun­dan alan, mes­lek­ten ye­tiş­me
kö­kü ka­zın­mak: bir da­ha or­ta­ya çık­ma­ya­cak bi­çim­de yok edil­mek
kö­kü­ne kib­rit su­yu: yok ol­sun
kö­kü­ne kib­rit su­yu dök­mek: bir da­ha or­ta­ya çık­ma­ya­cak bi­çim­de yok et­mek, e.a. kö­kü­nü ka­zı­mak; kö­kü­nü ku­rut­mak
kö­kü­nü ka­zı­mak: bk. kö­kü­ne kib­rit su­yu dök­mek
kö­kü­nü ku­rut­mak: bk. kö­kü­ne kib­rit su­yu dök­mek
kö­mür ba­şa vur­mak: kö­mür ya­nar­ken çı­kan kar­bon ga­zıy­la ze­hir­len­mek­ten baş ağ­rı­mak
kö­mür­cü çı­ra­ğı­na dön­mek (bir iş ya­par­ken): yü­zü gözü, üs­tü ba­şı kir­len­mek
kö­pe­ğe at­san ye­mez (yi­ye­cek) çok kö­tü, ber­bat
kö­pe­ğe hoşt, ke­di­ye pist de­me­mek: ken­di­si­ne za­rar ve­ren­ler­den ko­run­mak için en kü­çük bir tep­ki­de bu­lun­ma­mak
kö­pe­ğin ağ­zı­na ke­mik at­mak: so­run ya­ra­ta­cak bi­ri­ni sus­tur­mak için ona bir çı­kar sağ­la­mak
kö­pek kö­pek ola­lı bir av av­la­dı: bk. ke­di ola­lı bir fa­re tut­tu
kö­pek­siz köy bul­muş da ço­mak­sız ge­zi­yor: ken­di­si­ne kar­şı çı­ka­cak kim­se ol­ma­dı­ğı için di­le­di­ği­ni ra­hat­ça, kor­ku­suz­ca ya­pı­yor
kö­pek ye­se ku­du­rur: çok ağır ve onur kı­rı­cı söz
köp­rü ba­şı: ile­ri­si için te­mel, da­ya­nak oluş­tu­ra­cak yer, ki­şi, şey
köp­rü ba­şı­nı tut­mak: önem­li bir mev­kii ele ge­çir­mek, e.a. köp­rü baş­la­rı­nı tut­mak
köp­rü baş­la­rı­nı tut­mak: bk. köp­rü ba­şı­nı tut­mak
köp­rü­le­ri at­mak (ya­ra­tı­lan bir du­rum­la): vaz­geç­me­yi, ge­ri dön­me­yi, cay­ma­yı ola­nak­sız kıl­mak
köp­rü­le­rin al­tın­dan çok su­lar ak­tı: bk. köp­rü­nün al­tın­dan çok su geç­ti
köp­rü­nün al­tın­dan çok su geç­ti: es­ki du­ru­mu ara­ma, o za­man­dan bu za­ma­na ko­şul­lar çok de­ğiş­ti
kör değ­ne­ği­ni bel­ler gi­bi: hep ay­nı şe­yi ya­pı­yor, tu­tu­mun­da hiç­bir ye­ni­lik, de­ği­şik­lik yok, alış­kan­lık­la­rı­nı bı­ra­ka­mı­yor
kör dö­vü­şü: ay­nı işe kal­kı­şan kim­se­le­rin bir­bi­rin­den ha­ber­siz ve bir­bi­ri­ne uy­maz ça­ba­la­rı
kör ka­dı (kim­se): ha­tı­ra gö­nü­le bak­ma­dan doğ­ru bil­di­ği­ni her­ke­sin yü­zü­ne kar­şı çe­kin­me­den, sa­kın­ma­dan, açık açık söy­le­yen, b.a. se­lâ­mün aley­küm kör ka­dı
kör kan­dil: ken­di­ni bil­me­ye­cek de­re­ce­de sar­hoş, e.a. kör kü­tük; kör kü­tük sar­hoş
kör kör par­ma­ğım gö­zü­ne: bu­nu an­cak kör olan gör­me­ye­bi­lir, apa­çık or­ta­da, bes­bel­li
kör kurşun: bir başkasına ya da amaçsız atıldığı halde bir kimsenin yaralanmasına veya ölmesine neden olan kurşun, b.a. serseri kurşun
kör kurt­tan bi­le vaz­geç­me­mek: en kü­çük var­lı­ğı bi­le de­ğer­li sa­ya­rak ko­ru­mak
kör ku­ruş: bir ke­nar­da unu­tul­muş, alım gü­cü kal­ma­mış ufak pa­ra
kör kü­tük: bk. kör kan­dil
kör kü­tük sar­hoş: bk. kör kan­dil
kör­ler ma­hal­le­sin­de ay­na sat­mak: bir şe­yi, ona hiç ge­rek­si­nim du­yul­ma­yan çev­re­ye gö­tür­mek
kör to­pal: tam ol­ma­sa da, iyi kö­tü, ya­rım ya­ma­lak
kö­rü kö­rü­ne: dav­ra­nı­şı­nın ne­de­ni­ni, ne so­nuç do­ğu­ra­ca­ğı­nı dü­şün­me­den, bil­me­den, öy­le­si­ne
kö­rün is­te­di­ği bir göz, Al­lah ver­di iki göz: di­le­di­ğin­den faz­la­sı­na ka­vuş­tu
kö­rü­nü kır­mak: ina­dın­dan vaz­geç­mek, du­ru­mu­nu ka­bul et­mek
kö­rü­nü öl­dür­mek: he­ve­si­ni al­mak, bir kez tatmış olmak
kös din­le­miş: çok gürültü patırtı gördüğünden, bun­la­ra ben­zer şey­le­re ku­lak as­ma­yan
kö­se­le su­rat­lı: utan­maz, sı­kıl­maz, yü­zü kı­zar­maz
kös kös: ba­şı ön­de, yor­gun, üz­gün, dü­şün­ce­li bir durumda
kös­te­ği kır­mak: 1) ço­cuk: yü­rü­me­ye baş­la­mak, 2) bağ­lı bu­lun­du­ğu yer­den ay­rıl­mak is­te­ği­ni ger­çek­leş­tir­mek, ili­şi­ği­ni kes­mek
kös­tek ol­mak: en­gel­le­mek
kö­şe bu­cak: göz önün­de ol­ma­yan, sü­rek­li gi­ri­lip çı­kıl­ma­yan, dik­ka­ti çek­me­yen yer­ler, b.a. kı­yı­da kö­şe­de; kı­yı­da bu­cak­ta; ke­nar­da kö­şe­de
kö­şe kap­ma­ca oy­na­mak: o git­ti­ği sı­ra­da öbü­rü ge­le­rek ay­nı yer­ler­de bir­bi­ri­ni ara­yıp dur­mak
kö­tü göz­le bak­mak: 1) bir kim­se hak­kın­da iyi ol­ma­yan dü­şün­ce­ler bes­le­mek, bu­nu bel­li eder­ce­si­ne dav­ran­mak, 2) cin­sel duy­guy­la, is­tek­le bak­mak
kö­tü ki­şi ol­mak: dav­ra­nış­la­rı olum­suz de­ğer­len­di­ri­le­rek, söy­le­dik­le­ri yan­lış an­la­şı­la­rak: ki­mi­le­ri­nin düş­man­lı­ğı­nı ka­zan­mak
kö­tü kö­tü dü­şün­mek: bk. pis pis dü­şün­mek; b.a. ka­ra ka­ra dü­şün­mek
kö­tü­ye çek­mek: yan­lış, be­ğe­nil­me­yen bir an­lam ver­mek
kö­tü yo­la düş­mek: ka­dın oros­pu­lu­ğa baş­la­mak, b.a. yol­dan çık­mak; yo­lu­nu sa­pıt­mak; yo­lu­nu şa­şır­mak
kö­tü yo­la sap­mak: doğ­ru­luk­tan ay­rı­lıp is­te­nil­me­yen ve uy­gun­suz iş­ler ya­par ol­mak
kral­dan çok kral­cı ol­mak: aşı­rı yan tut­mak, bi­ri­nin da­va­sı­nı, on­dan çok sa­vu­nur ol­mak
kral­la­ra la­yık: çok üs­tün ni­te­lik­te
kre­di­si düş­mek:gü­ve­ni­lir­li­ği, say­gın­lı­ğı yok ol­mak
ku­ca­ğı­na düş­mek: kö­tü­lük gö­re­ce­ği bi­riy­le ya da se­fa­let, fe­la­ket gi­bi şey­ler­le kar­şı­laş­mak, ken­di­si­ni kur­ta­ra­ma­ya­cak, için­den çı­ka­ma­ya­cak du­rum­da kal­mak, b.a. ele geç­mek; eli­ne düş­mek
ku­cak aç­mak (bi­ri­ne): sev­gi­si­ni bel­li et­mek, onu ko­ru­ma­ya, ka­yır­ma­ya ha­zır ol­du­ğu­nu gös­ter­mek
ku­cak do­lu­su: pek çok, bol bol
ku­cak­tan ku­ca­ğa do­laş­mak (ka­dın): pek çok ki­şiy­le ­iliş­ki­si ol­mak
kuk­la gi­bi oy­nat­mak: 1) bi­ri­ne: her is­te­di­ği­ni yap­tır­mak, 2) bi­ri­nin: is­te­di­ği­ni ya­pı­yor gö­rü­ne­rek onu oya­la­mak
kukumav gibi: tek başına
ku­la­ğı de­lik: olup bi­ten­le­ri ça­buk ha­ber alan
ku­la­ğı dü­şük: 1) güç­süz, 2) ne­şe­siz, keyifsiz
ku­la­ğı ki­riş­te: söy­le­ne­cek sö­zü, her an ge­le­bi­le­cek ha­be­ri bek­ler du­rum­da
ku­la­ğı­na ça­lın­mak: baş­ka­sı­na söy­le­ne­ni ken­di­si de duy­muş ol­mak, e.a. ku­la­ğı­na çarp­mak; ku­la­ğı­na gel­mek
ku­la­ğı­na çarp­mak: bk. ku­la­ğı­na ça­lın­mak
ku­la­ğı­na gel­mek: bk. ku­la­ğı­na ça­lın­mak
ku­la­ğı­na gir­mek: söy­le­nen­ler ku­la­ğın­da yer et­mek, söy­le­nen­le­re önem ver­mek
ku­la­ğı­na kar su­yu kaç­mak: kuş­ku­lan­dı­ran bir ha­ber işit­mek
ku­la­ğı­na koy­mak (bi­ri­ne): ye­ri ge­lin­ce yap­ma­sı ge­re­ke­ni ön­ce­den ha­tır­lat­mak, e.a. ku­la­ğı­na sok­mak
ku­la­ğı­na kü­pe ol­mak: ya­şa­dı­ğı ya da ta­nık ol­du­ğu bir olay­dan, unu­ta­ma­ya­ca­ğı bir ders al­mak
ku­la­ğı­na sok­mak: bk. ku­la­ğı­na koy­mak
ku­la­ğı­na söy­le­mek: söy­le­ni­le­ni baş­ka­sı­nın an­la­ya­ma­ya­ca­ğı ya­vaş­lık­ta bi­ri­ne bir şey an­lat­mak
ku­la­ğı­nı aç­mak: söy­le­nen­le­ri dik­kat­le din­le­mek
ku­la­ğı­nı bük­mek (bi­ri­ne): dik­kat­li dav­ran­ma­sı için uya­rı­da bu­lun­mak
ku­la­ğı­nı çek­mek (bi­ri­nin): yap­tı­ğı bir ka­ba­ha­ti yi­ne­le­me­me­si­ni öğüt yo­luy­la sağ­la­mak
ku­la­ğı­nı çın­lat­mak (birinin): an­mak, sözünü etmek
ku­la­ğı­nı dol­dur­mak (bi­ri­nin): bir ko­nu üze­rin­de bil­gi ve­rir­ken ken­di dü­şün­ce­si­ni aşı­la­mak
kulak asma: aldırma, önemseme
ku­lak as­ma­mak: önem ver­me­mek, il­gi gös­ter­me­mek, din­le­me­mek, e.a. al­dı­rış et­me­mek
ku­lak dol­gun­lu­ğu: şun­dan bun­dan işi­te­rek edi­nil­miş bil­gi, e.a. ku­lak­tan dol­ma; b.a. ku­lak­tan kap­mak
ku­lak ka­bart­mak: bel­li et­me­me­ye ça­lı­şa­rak din­le­mek
ku­lak ke­sil­mek: dik­kat­le, ilgiyle din­le­mek
ku­lak­la­rı çın­la­sın: onu iyi­lik­le anı­yo­ruz, bu anı­şı­mı­zı sez­me­si­ni di­le­riz.
ku­lak­la­rı dol­mak: ay­nı şe­yi din­le­mek­ten usanç gel­mek
ku­lak­la­rı­nı dik­mek (hay­van): dik­kat ke­sil­mek
ku­lak­la­rı­nı tı­ka­mak: din­le­mek is­te­me­mek, b.a. ku­lak tı­ka­mak
ku­lak­la­rı pas­lan­mak: uzun za­man­dır mü­zik din­le­me­miş ol­mak
ku­lak mi­sa­fi­ri ol­mak: ya­kı­nın­da ko­nu­şu­lan­la­rı din­le­mek
ku­lak­tan âşık ol­mak: gör­me­den, sa­de­ce ken­di­si­ne an­la­tı­lan­lar­la bi­ri­ne ya da bir şe­ye kar­şı bü­yük sev­gi bes­le­mek
ku­lak­tan dol­ma: bk. ku­lak dol­gun­lu­ğu
ku­lak­tan kap­mak: söy­le­nen­le­ri din­le­ye­rek bil­gi edin­mek
ku­lak­tan ku­la­ğa: bir­bi­rin­den du­ya­rak, anlatıla anlatıla
ku­lak tı­ka­mak: duy­maz­dan gel­mek, b.a. ku­lak­la­rı­nı tı­ka­mak
kulak tırmalamak (ses): kulağı rahatsız etmek
ku­lak tır­ma­la­yı­cı: ku­la­ğı ra­hat­sız eden
ku­lak tut­mak: bk. ku­lak ver­mek
ku­lak ver­mek: iyi an­la­mak ama­cıy­la din­le­mek, e.a. ku­lak tut­mak
kul kö­le ol­mak (bi­ri­ne): tam bir öz­ve­riy­le bağ­la­na­rak, bü­tün is­tek­le­ri­ni ye­ri­ne ge­tir­mek
kul kur­ban ol­mak: bk. kul kö­le ol­mak
kulp tak­mak: bir kim­se­yi, bir şe­yi: ku­sur­lu gös­ter­mek için ba­ha­ne bul­mak
kul­pu­nu bul­mak: ya­pı­la­cak uy­gun­suz bir iş için, ya­sal­lı­ğı tar­tı­şı­la­bi­le­cek bir çö­züm yo­lu öner­mek
kum­da oy­na­yıp gö­tü­ne çöp bat­ma­mak: bir fır­sat ka­çı­ra­rak umu­la­nı el­de ede­me­mek, k.
kum­pas kur­mak: bi­ri­ni: zor du­ru­ma dü­şü­re­cek giz­li bir iş dü­zen­le­mek
kun­dak sok­mak: bir dü­ze­ni sars­mak için ya­sadı­şı dav­ra­nış­ta bu­lun­mak
kur­ba­ğa ağa­ca çı­kın­ca: bk. ba­lık ka­va­ğa çı­kın­ca
kur­ban ola­yım: 1) uğ­ru­na ca­nım fe­da, 2) ne olursun
kur­du ko­yun­la ba­rış­tır­mak: ada­let­li bir yö­ne­tim ku­ra­rak düş­man­lık­la­rı or­ta­dan kal­dır­mak
kur­du­nu kır­mak: bk. kurt­la­rı­nı dök­mek
kur­sa­ğın­da ek­me­ği bu­lun­mak: onun ba­kı­mı­nı üst­len­di­ği, ye­di­rip içi­re­rek ye­tiş­tir­di­ği bir ki­şi ol­mak
kur­şu­na diz­mek: ölüm ce­za­sı­nı ateş­li si­lâh­lar­la ye­ri­ne ge­tir­mek
kur­şun dök­mek: eri­til­miş kur­şu­nu ba­şı­nın üs­tün­de tu­tu­lan su do­lu ka­bın içi­ne dö­ke­rek, has­ta­yı nazar ya da bü­yü­nün et­ki­sin­den kur­tar­ma­ya ça­lış­mak
kurt­la­rı­nı dök­mek: çok­tan be­ri öz­le­di­ği şe­yi bol bol ya­pa­rak he­ve­si­ni al­mak, e.a. kur­du­nu kır­mak
kurt­lu ka­şar: gez­me­yi çok se­ven
kurt ma­sa­lı oku­mak: ken­di­ni suç­suz gös­ter­mek için: uzun uza­dı­ya özür­ler ve inan­dı­rı­cı ol­ma­yan ba­ha­ne­ler ile­ri sür­mek
ku­ru ba­şı­na kal­mak: ha­ya­tın­da ya da ya­nın­da kim­se­si bu­lun­ma­mak, yal­nız, kim­se­siz ol­mak
ku­ru gü­rül­tü: ge­rek­siz, önem­siz, bir so­nuç alın­ma­ya­cak söz ya da dav­ra­nış
ku­ru gü­rül­tü­ye pa­buç bı­rak­ma­mak: ya­pa­ca­ğı­nı kor­ku­ya, te­la­şa ka­pıl­ma­dan yap­mak
ku­ru ha­sır üs­tün­de kal­mak: aç, pa­ra­sız, ba­rı­nak­sız kal­mak, e.a. ku­ru ki­lim üs­tün­de kal­mak, b. a. ku­ru tah­ta­da kal­mak
ku­ru if­ti­ra: ger­çek­le hiç­bir ili­şi­ği, hiç­bir da­ya­na­ğı ol­ma­yan ka­ra­ çal­ma
ku­ru ka­fa kal­mak: bk. ku­ru ba­şı­na kal­mak
ku­ru ka­la­ba­lık: 1) ya­pı­lan işe olum­lu kat­kı­sı bu­lun­ma­yan ki­şi top­lu­lu­ğu, 2) bir işe ya­ra­ma­yan kı­rık dö­kük eş­ya
ku­ru ke­mik: çok za­yıf
ku­ru ki­lim üs­tün­de kal­mak: bk. ku­ru ha­sır üs­tün­de kal­mak
ku­ru ku­ru­ya: ya­rar­sız ye­re, bo­şu­na, e.a. bo­şu bo­şu­na
ku­ru sı­kı: 1) yal­nız ba­rut­la sı­kı­lan­mış tü­fek ya da fi­şek ve bu dol­du­ruş bi­çi­miy­le ya­pı­lan atış, 2) kor­ku ver­mek ya da yıl­dır­mak için söy­len­miş, ar­ka­sın­da kor­ku­la­cak bir du­rum bu­lun­ma­yan söz, dav­ra­nış, blöf
ku­ru so­ğuk: ya­ğış­sız ha­va­da­ki sert so­ğuk
ku­ru­şu ku­ru­şu­na: he­sap tam çı­ka­rıl­mak
ku­ru tah­ta­da kal­mak: eş­ya­sı elin­den git­mek, eş­ya­sız çıp­lak ev­de otur­ma zo­run­da bu­lun­mak, b.a. ku­ru ha­sır üs­tün­de kal­mak, ku­ru ki­lim üs­tün­de kal­mak
ku­şa ben­zet­mek (bir şey): si­le­rek, ke­se­rek, ata­rak dü­zel­ti­lir­ken kü­çü­lüp gü­dük, bi­çim­siz bir du­rum al­mak, e.a. ku­şa çe­vir­mek
ku­şa çe­vir­mek: bk. ku­şa ben­zet­mek
kuş be­yin­li: ak­lı kıt, akıl­sız, kafası az çalışan
kuş gi­bi çır­pın­mak: ça­re­siz­likle, te­laşla ne ya­pa­ca­ğı­nı bi­le­me­mek
kuş gi­bi uçup git­mek: 1) çok kı­sa sü­ren bir has­ta­lık­la öl­mek, 2) ça­bu­cak ge­çip bit­mek, kısa sürmek
kuş ka­na­dıy­la git­mek: çok hız­lı dav­ran­mak
kuş ka­dar ca­nı ol­mak (her­han­gi bir can­lı): kü­çük, cı­lız, güç­süz
kuş ka­dar ye­mek: çok az ye­mek ye­mek
kuş ka­fe­si (ya­pı): ufak ve gü­zel
kuş mu kon­du­ra­cak: ya­pa­ca­ğı şey, gö­rül­me­miş bir sa­nat ese­ri mi ola­cak
kuş sü­tü ku­ru üzüm (sof­ra­da): en ak­la gel­me­ye­cek yi­ye­cek­ler bi­le var
kuş sü­tün­den baş­ka her şey var (sof­ra­da): her tür­lü yi­ye­cek bu­lu­nu­yor
kuş sü­tüy­le bes­le­mek: en az bu­lu­nur, en de­ğer­li be­sin­le­ri ve­re­rek, bes­len­me­si­ne bü­yük özen gös­ter­mek
kuş uç­maz ker­van geç­mez: ıs­sız, sarp, sa­pa yer
kuş uçur­ma­mak: kim­se­nin geç­me­si­ne ola­nak bı­rak­ma­yan sı­kı ön­lem al­mak
kuş uy­ku­su: kuş­ku için­de uyu­nan ha­fif uy­ku, b.a. tav­şan uy­ku­su; til­ki uy­ku­su
....’e kuv­vet: o şey:  .... ol­ma­say­dı bu so­nuç alın­maz­dı
kuy­ru­ğa gir­mek: bk. kuy­ruk ol­mak
kuy­ru­ğu dik­mek (in­san): adam sı­ra­sı­na gi­rip bu­lun­du­ğu yer­den uzak­laş­ma­ya; hay­van: pa­laz­la­nıp koş­ma­ya baş­la­mak
kuy­ru­ğu ka­pa­na kı­sıl­mak: ken­di­ni ko­lay ko­lay çe­ke­me­ye­ce­ği zor bir du­rum içi­ne düş­mek
kuy­ru­ğu­na bas­mak (bi­ri­ni): in­ci­tip sal­dır­gan bir du­rum al­ma­sı­na ne­den ol­mak, b.a. da­lı­na bas­mak; da­ma­rı­na bas­mak
kuy­ru­ğu­na te­ne­ke bağ­la­mak: 1) bi­riy­le dik­ka­ti çe­ke­cek bo­yut­ta alay et­mek, 2) bi­ri­ni: her­ke­sin alay ede­ce­ği bi­çim­de ko­va­rak aşa­ğı­sa­mak
kuy­ru­ğu­nu kıs­mak (bi­ri): kor­kup pus­mak
kuy­ru­ğu­nu kıs­tır­mak (aşa­ğı­sa­nan bi­ri­ni): yap­tı­ğı­nı giz­le­ye­me­ye­cek bir du­ru­ma ge­tir­mek
kuy­ruğu tit­remek: ölmek
kuy­ruk acı­sı: da­ha ön­ce­ki sa­taş­ma­dan do­ğan öç al­ma duy­gu­su, hınç
kuy­ruk­lu ya­lan: ya­la­nın bü­yü­ğü, çok abar­tı­lı ola­nı
kuy­ruk ol­mak: iş­le­ri­nin sı­ray­la gö­rül­me­sini sağ­lamak için ar­ka ar­ka­ya di­zil­mek
kuy­ruk sal­la­mak: yal­tak­lan­mak
ku­yu­su­nu kaz­mak: bi­ri­nin kö­tü du­ru­ma düş­me­si için tu­zak ta­sar­la­mak
ku­zu çe­vir­mek: şi­şe ge­çi­ril­miş bü­tün ku­zu­yu ateş üze­rin­de dön­dü­re dön­dü­re pi­şir­mek
ku­zu pos­tu­na bü­rün­mek: kar­şı­sın­da­ki al­dat­mak için ger­çek ki­şi­li­ği­ni sak­la­mak
küçük abdest: çiş, çişi gel­me
küçük dağ­ları ben yarat­tım demek: bk. al­çak dağ­ları ben yarat­tım
küçük dilini yut­mak: büyük şaş­kın­lık geçir­mek, donakal­mak
kü­çük düş­mek: bir söz ya da dav­ra­nış ne­de­niy­le onu­ru ze­de­len­mek, say­gın­lı­ğı sar­sıl­mak
küçük köyün büyük ağası: büyük­lük tas­layan, kasın­tı
kü­fe­lik ol­mak: yü­rü­ye­me­cek de­re­ce­de sar­hoş olmak
külâh giy­dir­mek (birine): oyun et­mek, aldatmak 
kü­lâ­hı­ma an­lat: be­ni kan­dı­ra­maz­sın, söy­le­dik­le­ri­ne inan­mı­yo­rum
külâhını havaya at­mak: pek se­vin­mek, e.a. fe­si­ni ha­va­ya at­mak
kü­lâ­hı­nı önü­ne ko­yup dü­şün­mek: de­rin de­rin dü­şü­ne­rek olup bi­ten­ler­den ders çı­kar­ma­ya ça­lış­mak
kü­lâ­hı ters giy­dir­mek (bi­ri): çok kur­naz ola­rak bi­li­nen­ler­den da­ha kur­naz ol­mak, b.a. pa­bu­cu ters giy­dir­mek; şey­ta­na kü­lâ­hı ters giy­dir­mek; şey­ta­na pa­bu­cu ters giy­dir­mek
kü­lâh kap­mak: açık­göz­lük ya­pa­rak önem­li bir işin ba­şı­na geç­mek
kü­lâh­la­rı de­ğiş­mek: ara­la­rı bo­zul­mak, bo­zuş­mak
kül ke­di­si: 1) çok üşü­yen, ateş ba­şın­dan ay­rıl­ma­yan, 2) so­kul­gan, 3) uyu­şuk, can­sız, mis­kin
kül kesil­mek: heyecan­dan yüzü, ren­gi, ben­zi sol­mak
kül ol­mak: 1) va­rı­nı yo­ğu­nu yi­tir­mek, 2) bir acı ne­de­niy­le de­rin üzün­tü çek­mek
külünü göğe savur­mak: bk. külünü savur­mak
kü­lü­nü sa­vur­mak (elin­de­ki bir de­ğe­ri): tü­müy­le bi­ti­rip yok et­mek, ge­ri­ye bir şey bı­rak­ma­mak
kül yut­ma­mak: kur­naz­ca ya­pı­lan oyun­la­ra gel­me­mek, aldanmamak
kün­de­den at­mak (bi­ri­ni): oyun ede­rek, tu­za­ğa dü­şü­re­rek ağır bi­çim­de za­ra­ra sok­mak, yı­kıl­ma­sı­na ne­den ol­mak
küp­le­re bin­mek: aşı­rı si­nir­len­mek, çok öf­ke­len­mek, b.a. ateş püs­kür­mek; ateş saç­mak
kü­pü­nü dol­dur­mak: eli­ne ge­çen fır­sa­tı de­ğer­len­di­re­rek bol bol pa­ra bi­rik­tir­mek
kü­rek ka­dar di­li var: bü­yük­le­ri­ne ardı ardına ve say­gı­sız­ca kar­şı­lık ve­rir, e.a. pa­buç ka­dar di­li var
kü­tük gi­bi: 1) çok şiş­miş, 2) çok sağır, 3) çok sar­hoş