Dil Haşlama

N

na­bız yok­la­mak: an­ket ve araş­tır­ma ya­pa­rak: top­lum­sal olay­lar­da kit­le­le­rin eği­lim­le­ri­ni, yar­gı­la­rı­nı be­lir­le­me­ye ça­lış­mak, b.a. nab­zı­nı yok­la­mak
nab­za gö­re şer­bet ver­mek (bi­ri­nin): ho­şu­na gi­den, gu­ru­ru­nu ok­şa­yan dav­ra­nış­lar­la sev­gi­si­ni ka­zan­ma­ya ça­lış­mak
nab­zı­na gir­mek: 1) elin­de­ki ola­nak­la­rı kul­la­na­rak bi­ri­nin hoş­nut­lu­ğu­nu ka­zan­mak, 2) bi­ri­ne: dü­şün­ce­le­ri­ni be­nim­set­mek, aşı­la­mak
nab­zı­nı yok­la­mak (ki­şi ya da ki­şi­le­rin): ni­ye­ti­ni, eği­li­mi­ni an­la­ma­ya ça­lış­mak, b.a. na­bız yok­la­mak; e.a. is­kan­dil et­mek
naçar kalmak: bir çare, çıkar yol bulamamak
nafile yere: boş yere, boşu boşuna
na­hak ye­re: hak­sız, ge­rek­siz ola­rak, boş ye­re, bo­şu­na
nah ka­fa: çok akıl­sız­lık et­tim, hiç dü­şü­ne­me­dim
na­kavt ol­mak: ağır ko­şul­lar kar­şı­sın­da da­yan­ma gü­cü­nü yi­tir­mek
na­lın­cı ke­se­ri gi­bi ken­di­ne yont­mak: yap­tı­ğı iş­ler­de hep ken­di çı­ka­rı­nı dü­şün­mek
nak­len ya­yın: stüd­yo dı­şın­da­ki olay ya da gös­te­ri­le­rin ol­du­ğu sı­ra­da rad­yo ve­ya te­le­viz­yon­dan du­yu­rul­ma­sı, gös­te­ril­me­si, e.a. can­lı ya­yın
nal­la­rı dik­mek (hay­van ya da hay­va­na ben­ze­ti­len ki­şi): öl­mek
na­ma­za dur­mak: na­maz kıl­mak
na­ma­zın­da ni­ya­zın­da ol­mak: din gö­rev­le­ri­ni ge­re­ği gi­bi ye­ri­ne ge­tir­mek
na­mı ni­şa­nı kal­ma­mak: adı sa­nı yok ol­mak, unu­tul­mak
namlı şanlı: çok ünlü
nam sal­mak: adı­nı, ünü­nü her ya­na yay­mak, du­yur­mak
na­mus be­lâ­sı: na­mu­su­nu ya da halk ara­sın­da­ki say­gın­lı­ğı­nı yi­tir­me­mek için kat­la­nı­lan sı­kın­tı, bu uğur­da ka­bul­le­ni­len za­rar
namusu iki paralık olmak: onur­suz bir du­ru­ma düş­mek
namusuna dokunmak: namus ve onurunu olumsuz etkilemek
na­mu­su­nu te­miz­le­mek: 1) bir işin için­den say­gın­lı­ğı­nı yi­tir­me­den çık­mak, 2) ah­lâk ve onu­ru­na ters dü­şen bir du­rum­dan kur­tul­mak için bi­ri­ni ya da ken­di­ni öl­dür­mek
na­ne mol­la (ki­şi): üşen­geç, güç­süz, da­ya­nık­sız, çok sık has­ta­la­nan, sağ­lık­sız, en kü­çük de­ği­şik­lik­ten ra­hat­sız olu­ve­ren
na­ne ye­mek: ya­kı­şık­sız bir dav­ra­nış­ta bu­lun­mak, uy­gun­suz bir iş yap­mak, e.a. ye­di­ği na­ne­ye bak
na­nik yap­mak: baş­par­ma­ğı bu­run ucu­na değ­di­rip öbür par­mak­la­rı aça­rak ve sal­la­ya­rak bir kim­sey­le alay et­mek, si­nir­len­dir­mek, kız­dır­mak, e.a. gu­guk yap­mak
na­ra at­mak: ayık ya da şarhoşken ka­ba­da­yı­ca ba­ğır­mak
na­rı­na yan­mak: bk. ate­şi­ne yan­mak
na­sır bağ­la­mak: du­yar­lı­ğı­nı yi­tir­mek, duy­gu­suz­laş­mak
na­si­bi­ni al­mak: gü­zel, ho­şa gi­den bir şey­den kı­sa bir sü­re de ol­sa ya­rar­lan­mak, se­bep­len­mek
na­si­hat yol­lu: öğü­de ben­zer bir bi­çim­de
na­to ka­fa na­to mer­mer: ne söz din­ler ne söz­den an­lar, akıl­sız, taş gi­bi ka­fa 
na­za çek­mek: is­tek­li ol­du­ğu hal­de yap­ma­cı­lık­lı hal­ler­le is­tek­siz gi­bi gö­rün­mek
na­za­ra gel­mek: bk. gö­ze gel­mek
na­zar değ­mek: bk. göz değ­mek
na­zı geç­mek (bi­ri­nin ya­nın­da): ona bir di­le­ği­ni ka­bul et­ti­re­cek ka­dar ha­tı­rı sa­yıl­mak
na­zı­nı çek­mek: her is­te­di­ği­ni ye­ri­ne ge­tir­mek
ne ak­la hiz­met edi­yor: bk. han­gi ak­la hiz­met edi­yor
ne âlâ mem­le­ket: yer­siz iş­le­rin, hak­sız­lık­lık­la­rın hoş­gö­rüy­le kar­şı­lan­dı­ğı, ku­ral­laş­tı­ğı bir ye­ri, bir or­ta­mı onay­lar­ca­sı­na eleş­ti­re­rek: di­ye­cek yok, ne gü­zel, ne iyi
ne alan­dan ne sa­tan­dan ol­ma­mak: hiç­bir ta­raf­la iliş­ki­si bu­lun­ma­mak
ne âlem­de: na­sıl, ne du­rum­da
ne alıp ve­re­mi­yor: ni­çin as­kın­tı olu­yor, ne is­ti­yor, zo­ru ne
ne arar: yok, kal­ma­dı, e.a. ne ge­zer
ne arı­yor (bir yerde): ora­ya ne­den git­miş, ne işi var ora­da
ne ba­lı­nı is­te­rim ne be­la­sı­nı: dert­le­ri­ni de be­ra­be­rin­de ge­ti­re­cek ni­met ye­rin­de kal­sın
ne ben­den sa­na baz­la­ma, ne sen­den ba­na göz­le­me: 1) iliş­ki­le­ri­miz kar­şı­lık­lı çı­ka­ra da­yan­ma­sın,:2) bun­dan böy­le bir­bi­ri­miz­den bir şey bek­le­me­ye­lim, um­ma­ya­lım
ne bi­çim: na­sıl, ne şe­kil­de
ne bi­li­rim ne gör­düm, de­ve­yi ye­den öl­sün: bk. de­ve gör­dün mü?.. ye­den öl­sün
ne bok ye­me­ye...: ni­çin, ne­den, ne dü­şü­ne­rek, k.
ne bu­yu­ru­lur: bu­na ne der­si­niz, bu­na ne di­yor­su­nuz
ne çal­dın yü­zü­me, ne ça­la­yım yü­zü­ne: sen­den ne gör­düm ki kar­şı­lık bek­li­yor­sun
ne ça­re: ça­re­si yok, el­den ne ge­lir
ne çı­kar: 1) ne ol­muş, ya­ra­rı da za­ra­rı da yok, 2) bir so­nuç ver­mez, 3) na­sıl bir ya­rar umu­lur
ne çi­çek­tir bi­li­riz: bk. ne mal ol­du­ğu­nu bi­li­riz
ne dağ­da ba­ğım var, ne ça­kal­dan da­vam: tut­tu­ğum bir yan yok ki ona sal­dı­ran­la­rın kar­şı­sın­da ola­yım
ne de­dim de... (yap­tı­ğı­ma piş­ma­nım): ne­den, o an ne dü­şün­düm de, e.a. ne de­me­ye; ne di­ye
ne de­mek: o na­sıl şey, hiç öy­le şey olur mu, e.a. ne de­mek ol­sun
ne de­mek ol­sun: bk. ne de­mek
ne de­me­ye: ni­çin, ne dü­şü­ne­rek, ne amaç­la, e.a. ne de­dim de; ne di­ye
ne de­nir: söy­le­ne­cek bir şey yok, bu­na bir şey söy­le­ne­mez
ne­den son­ra: bir sü­re ge­çin­ce, epey za­man ge­çin­ce
ne de ol­sa: ne den­li ek­si­ği, ku­su­ru var­sa da, böy­le ol­mak­la bir­lik­te
ne de­se be­ğe­nir­sin: hiç um­maz­sın ne söy­le­di bi­li­yor mu­sun
ne­dir ki: bk. ne var ki
ne di­ye: bk. ne de­me­ye
ne fay­da: iş iş­ten geç­tik­ten son­ra ön­lem al­mış­sın: ne­ye ya­rar
ne­fes al­dır­ma­mak: du­rup din­len­­me­si­ne fır­sat ver­me­mek, so­luk­suz ça­lış­tır­mak
ne­fes et­mek: boş bir inanç­la: oku­yup üf­le­ye­rek has­ta­lı­ğı ge­çir­mek
ne­fe­si ke­sil­mek: so­luk ala­ma­ya­cak ka­dar yo­rul­mak
ne­fe­si tü­ken­mek: bk. ne­fes tü­ket­mek
ne­fes ne­fe­se: hız­lı hız­lı so­lu­ya­rak
ne­fes ne­fe­se gel­mek: so­luk so­lu­ğa ka­lı­nan bir du­rum­da ol­mak
ne­fes tü­ket­mek: ay­nı ko­nu üze­ri­ne ko­nuş­mak­tan yor­gun düş­mek, e.a. yü­rek tü­ket­mek
nef­si­ne ye­di­re­me­mek (bir şe­yi, bir şey yap­ma­yı): ken­di­si için ağır, onur kı­rı­cı bul­mak
nef­si­ni kör­let­mek: be­den­sel is­tek­le­rin­den her­han­gi bi­ri­ni bir oran­da gi­der­mek
ne ge­zer: bk. ne arar
ne gü­ne du­ru­yor (bir ki­şi ya da şey): 1) ... var ya, baş­ka şey ge­rek­mez, baş­ka kim­se­yi arat­maz, 2) şim­di yap­maz­sa/ kul­la­nıl­maz­sa ne za­man ya­pa­cak /kul­la­nı­la­cak
ne gün­le­re kal­dık (ya­kın­ma): es­ki­den bir say­gı, dü­zen, ku­ral, yön­tem var­dı, şim­di her şey çok de­ğiş­ti, çok kö­tü ol­du
ne ha­cet: ge­rek­siz, ge­re­ği yok
ne ha­li var­sa gör­sün: öğüt, uya­rı din­le­mi­yor, ne bi­li­yor­sa onu yap­sın, ar­tık hiç­bir şe­yiy­le il­gi­len­meye­ce­ğim
ne idi­ği be­lir­siz: na­sıl bi­ri­dir, ne­yin ne­si­dir, kim­ler­den­dir, so­yu­nu so­pu­nu bi­len yok
ne ka­rın ağ­rı­sı (ki­şi, şey): se­vim­siz, sı­kı­cı
ne kı­zı ve­ri­yor, ne dü­nü­rü küs­tü­rü­yor: olu­muz ya­nı­tı­nı o kim­se­yi gü­cen­dir­me­ye­cek bi­çim­de ve­ri­yor
ne ki: bk. ne var ki
ne ko­kar ne bu­la­şır: iyi­lik ya­pa­bi­le­cek du­rum­da ol­ma­sı­na kar­şın: kim­se­ye bir iyi­li­ği do­kun­maz, ama kö­tü­lük de yap­maz, e.a. tav­şan bo­ku gi­bi, ne ko­kar ne bu­la­şır
ne­ler de ne­ler, may­da­noz­lu köf­te­ler: ak­la, ha­ya­le gel­me­ye­cek, de­ği­şik, çok fark­lı şey­ler
ne mal ol­du­ğu­nu bi­li­riz: pek işe ya­rar, iyi bir kim­se de­ğil­dir, e.a. ne çi­çek­tir bi­li­riz, b.a. hır­lı ayak­ka­bı de­ğil­dir
ne­me lâ­zım (iş’e, ko­nu­ya): ben ka­rış­mam, be­ni il­gi­len­dir­mez, e.a. ne üs­tü­me el­zem; ne üs­tü­me ge­rek
ne me­ne: na­sıl bir şey, ne tür­lü
ne mü­na­se­bet: hiç öy­le şey olur mu, hiç il­gi­si yok, ol­maz öy­le şey, ne il­gi­si var
ne od var, ne ocak: mut­fa­ğın­da pi­şi­ri­le­cek bir şe­yi ol­ma­ya­cak ka­dar yo­ksul, e.a. od yok ocak yok, b.a. od­suz ocak­sız
ne ola­cak: öne­mi yok, ne de­ğe­ri var
ne ol­dum de­li­si ol­mak: um­ma­dı­ğı bir du­ru­ma ge­len bir kim­se çok şı­mar­mak
ne olur: lüt­fen, ri­ca ede­rim, yal­va­rı­rım, yal­va­rı­yo­rum, e.a. ne olur­su­nuz
ne olur ne ol­maz: her ola­sı­lı­ğa kar­şı, ne ola­ca­ğı bel­li de­ğil
ne olur­su­nuz: bk. ne olur
ne olu­yor: ne var
ne pa­ha­sı­na olur­sa ol­sun: ne bü­yük öz­ve­ri is­ter­se is­te­sin, her tür­lü sı­kın­tı ve teh­li­ke­yi gö­ze ala­rak, kar­şı­lı­ğın­da ne öde­mek ge­re­ki­yor­sa, e.a. her ne pa­ha­sı­na olur­sa ol­sun
ne­re­de ak­şam ora­da sa­bah (bir kim­se): ge­ce ka­la­ca­ğı bel­li bir ye­ri yok, ne­re­si rast ge­lir­se ora­da ya­tar, geceyi orada geçirir
ne­re­de bu bol­luk: bu işi yap­mak sa­nıl­dı­ğı ka­dar ko­lay de­ğil, ola­nak­lar sı­nır­lı, e.a. ne­re­de bu yo­ğur­dun bol­lu­ğu
ne­re­de bu yo­ğur­dun bol­lu­ğu: bk. ne­re­de bu bol­luk
ne­re­de çok­luk, ora­da bok­luk: bir işe ge­re­ğin­den faz­la in­san ka­rı­şır­sa, an­laş­maz­lık çı­kar, so­nuç kö­tü olur, k., b.a. her ka­fa­dan bir ses
ne­re­de Ese (İsa), ora­da kö­se: 1) o ar­ka­da­şın­dan ay­rıl­maz, her za­man onun bu­lun­du­ğu yer­de olur,:2) bu ko­nu­da uz­man olan, işi bi­len ne ya­pı­yor­sa ben de onu ya­pa­rım, e.a. ne­re­de İsa, ora­da kö­se
ne­re­de ha­re­ket, ora­da be­re­ket: can­lı, ça­lış­kan olan yer­de bol­luk olur; ve­rim, ça­lı­şa­rak el­de edi­lir
ne­re­de İsa, ora­da kö­se: bk. ne­re­de Ese, ora­da kö­se
ne­re­de ise: he­men he­men, kı­sa bir sü­re son­ra, bi­raz­dan, b.a. az kal­sın
ne­re­de kal­dı ki:: da­ha ken­di­si onu bil­mi­yor, na­sıl öğ­re­te­cek
ne­re­den es­ti: na­sıl akıl et­tin, ne­re­den ak­lı­na gel­di
ne­re­den ne­re­ye: 1) ola­cak şey de­ğil, ola­sı­lı­ğı çok az bir du­rum, 2) uzak, do­lam­baç­lı bir iliş­kiy­le
ne sa­ka­la min­net, ne bı­yı­ğa: bir iş ya­par­ken: en ya­kın­la­rın­dan bi­le yar­dım is­te­me­ye­rek ken­di ola­nak­la­rı­nı kul­lan­ma du­ru­mu
ne se­lâm, ne sa­bah: iki ki­şi ya da ta­raf ara­sın­da: bir­bi­ri­nin ha­li­ni ha­tı­rı­nı sor­ma­ya­cak, bir­bi­riy­le ko­nuş­ma­ya­cak ka­dar dost­lu­ğun bo­zul­ma­sı du­ru­mu
ne si­hir­dir ne ke­ra­met, el ça­buk­lu­ğu ma­ri­fet: yap­tı­ğı iş için bir göz­bağ­cı ka­dar be­ce­rik­li ol­mak ge­re­ki­yor
ne Şam’ın şe­ke­ri, ne Ara­bın yü­zü: ba­na ya­ra­rı do­ku­na­cak ol­sa bi­le onun­la kar­şı­laş­mak is­te­mem, e.a. ne Şam’ın şe­ke­ri, ne Ara­bın ze­ke­ri
ne Şam’ın şe­ke­ri, ne Ara­bın ze­ke­ri: bk. ne Şam’ın şe­ke­ri, ne Ara­bın yü­zü
ne şap ol­du, ne şe­ker: ne olum­lu so­nuç­lan­dı, ne de olum­suz, bir so­nu­ca var­ma­dı, sü­rün­ce­me­de kal­dı
ne şe­ker çiğ­ne­di: ter­si, alay yol­lu so­ru: “ne tat­sız şey­ler an­lat­tı”, “ne saç­ma sa­pan ko­nuş­tu”
ne şiş yan­sın, ne ke­bap: iki ta­raf da ko­run­sun, gö­ze­til­sin, bi­ri­ni za­rar­dan ko­ru­ya­yım der­ken öte­ki za­ra­ra uğ­ra­tıl­ma­sın
ne ta­dı var, ne tu­zu: be­ğe­ni­le­cek bir ya­nı yok
ne üs­tü­me el­zem: bk. ne­me la­zım
ne üs­tü­me ge­rek: bk. ne­me la­zım
ne­va­le­yi düz­mek: ge­rek­li yi­ye­cek ve içe­ce­ği sağ­la­mak, sof­ra­yı kur­mak
ne var ki: ama, fa­kat, lâ­kin
ne var, ne yok: ha­ber­ler na­sıl
ne­vi şah­sı­na mün­ha­sır: dav­ra­nış­la­rı, ni­te­li­ği, bilgisi, kişiliği ken­di­ne öz­gü, ken­di­sin­den baş­ka kim­se­ye ben­ze­mez, ken­di tü­rün­de ben­ze­ri yok
nev­ri dön­mek: öf­ke­len­di­ği ba­ğı­rıp ça­ğır­ma­sın­dan de­ğil, yü­zü­nün ren­gi­nin de­ğiş­me­sin­den an­la­şıl­mak
ne ya­pıp ya­pıp: her ne du­rum­da olur­sa ol­sun bir çö­züm yo­lu bu­la­rak, her ça­re­ye baş­vu­ra­rak
ne yâr­dan ge­çer, ne ser­den: el­de et­mek is­te­di­ği şey, öz­ve­ri ge­rek­ti­rir: oy­sa o, hem öz­ve­ri­ye kat­lan­mı­yor, hem is­te­ğin­de di­re­ni­yor
ne­yin ne­si, ki­min fe­si: bi­lin­mi­yor: kim­dir, na­sıl bi­ri­dir
ne­ye uğ­ra­dı­ğı­nı bi­le­me­mek: an­sı­zın üzü­cü bir du­rum kar­şı­sın­da kal­arak ne ya­pa­ca­ğı­nı şa­şır­mak
ni­kâh düş­me­mek (bi­riy­le): ev­len­me­le­ri tö­re­le­re ya da ya­sa­ya ay­kı­rı ol­mak
ni­kâh kıy­mak: ev­len­dir­me gö­rev­li­si, çift­le­rin ka­rı ko­ca ola­bil­me­le­ri için ge­rek­li iş­lem­le­ri ger­çek­leş­tir­mek
ni­kâh ta­ze­le­mek: bo­şan­dı­ğı ki­şiy­le ye­ni­den ev­len­mek
ni­me­ti aya­ğıy­la tep­mek: bk. kıs­me­ti­ni aya­ğıy­la tep­mek
nis­pet ver­mek: kıs­ka­na­ca­ğı ya da is­te­me­di­ği işi ya­pa­rak kar­şı­sın­da­ki­ni üz­mek, kız­dır­mak, e.a. nis­pet yap­mak
nis­pet yap­mak: bk. nis­pet ver­mek
ni­şan al­mak: ken­di­si­ne ni­şan ve­ril­mek
ni­şa­nı at­mak: ka­dın ya da er­kek: ni­şan­dan vaz­geç­mek
ni­ye­ti bo­zuk: kö­tü bir şey yap­ma­yı dü­şün­dü­ğü bel­li olu­yor
ni­yet tut­mak: 1) fa­la ba­kı­lır­ken olup ol­ma­ya­ca­ğı­nı me­rak et­ti­ği şe­yi ak­lın­dan ge­çir­mek, 2) ken­di ken­di­ne olum­lu ya da olum­suz çı­ka­cak iki ola­sı­lık üze­ri­ne bir dü­şün­ce kur­mak
no­hut oda, bak­la so­fa: çok dar, çok kü­çük bir ev
nok­ta­sı nok­ta­sı­na: ay­nen, tı­pa­tıp ay­nı, hiç fark yok
no­tu­nu kır­mak: az not ver­mek
no­tu­nu ver­mek (bi­ri­nin): na­sıl bir ki­şi ol­du­ğu, de­ğe­ri, ni­te­li­ği üze­ri­ne bir ka­nı­ya var­mak, e.a. nu­ma­ra­sı­nı ver­mek
Nuh der, pey­gam­ber de­mez: ka­nı ve dü­şün­ce­le­ri­ni ko­lay ko­lay de­ğiş­tir­mez, söy­le­dik­le­rin­de di­re­nir, dü­şün­dü­ğü­nü inat­la sa­vu­nur
Nuh Ne­bi’den kal­ma (eş­ya, bi­na): çok es­ki, köh­ne, mo­da­sı çok­tan geç­miş, e.a. Haz­re­ti Nuh’tan kal­ma
numarasını ver­mek: bk. notunu ver­mek
nu­ma­ra yap­mak: bir ha­re­ke­ti ya­lan­dan yap­mak ya da ya­par gi­bi gö­rün­mek, ol­ma­mış şe­yi ol­muş gi­bi gös­te­re­rek ya da söy­le­ye­rek kar­şı­sın­da­ki­ni al­dat­mak
nut­ku ku­ru­mak: kor­ku­dan, şaş­kın­lık­tan, he­ye­can­dan, öf­ke­den ko­nu­şa­maz ol­mak, e.a. nut­ku tu­tul­mak
nut­ku tu­tul­mak: bk. nut­ku kurumak