Dil Haşlama

V

va­at et­mek: 1) söz ver­mek, 2) umut ver­mek
va­de­si dol­mak: bk. va­de­si gel­mek
va­de­si gel­mek: öm­rü so­na er­mek, e.a. va­de­si dol­mak
va­kit ge­çir­mek: oya­lan­mak ama­cıy­la bir şey­le uğ­raş­mak
va­kit ka­zan­mak: sü­re­yi azalt­mak, oya­la­mak
va­kit­li va­kit­siz: uy­gun za­man gö­zet­me­den, rast­ge­le za­man­lar­da
va­kit va­kit: bk. za­man za­man
vak­ti gel­mek: öl­mek üze­re ol­mak
vak­ti­ni al­mak: epey­ce za­man har­ca­ma­sı­nı ge­rek­tir­mek, bir sü­re uğ­raş­tır­mak, e.a. vak­ti­ni ye­mek
vak­ti­ni çal­mak (bi­ri­nin): ça­lış­ma­sı­na en­gel ol­mak
vak­ti­ni ge­çir­mek: be­lir­len­miş olan sü­re­yi aş­mak
vak­ti­ni öl­dür­mek: za­ma­nı­nı boş şey­ler­le ya da hiç iş yap­ma­dan ge­çir­mek
vak­ti­ni ye­mek: bk. vak­ti­ni al­mak
vak­ti ol­mak: ace­le­ye, te­lâ­şa ge­rek bu­lun­ma­mak
va­ra yo­ğa: her şe­ye
va­rın­ca­ya ka­dar: hiç ak­la gel­me­ye­cek şey­le­ri de he­sa­ba ka­ta­rak, tüm ola­sı­lık­lar için­de ola­rak
va­rı yo­ğu: (bi­ri­nin): sa­hip ol­du­ğu her şey, ne­si var­sa
var­lık gös­ter­mek: yap­tı­ğı iş­le be­ğe­ni ka­zan­mak, ken­di­ni ka­nıt­la­mak
var­lık için­de ya­şa­mak: sı­kın­tı­sız ya­şam sür­mek
var­lık için­de yok­luk çek­mek: her­han­gi bir en­gel yü­zün­den elin­de­ki ola­nak­tan ya­rar­la­na­ma­mak, e.a. var­lık­ta dar­lık çek­mek
var­lık­ta dar­lık çek­mek: bk. var­lık için­de yok­luk çek­mek
var ol­sun ye­rin­de ol­sun: bk. sağ ol­sun ye­rin­de ol­sun
var­sa o, yok­sa o: o her şe­yin üs­tün­de, en be­ğen­di­ği, en sev­di­ği var­lık o, yal­nız onu dü­şü­nü­yor
var­ta­yı at­lat­mak: teh­li­ke­li bir du­rum­dan kur­tul­mak
var, yok: 1) bel­li bir öl­çü­ye ya ula­şır ya ulaş­maz, 2) her­han­gi bir öl­çü­ye, mik­ta­ra ya­kın, 3) tam belli değil
va­tan tut­mak (bir ye­ri): ken­di­ne yurt edin­mek
va­vey­la kop­mak: çığ­lık­lar ata­rak ağ­la­ma­lar du­yul­mak
vay anam vay: bk. vay ana­sı­nı
vay ana­sı­nı: şa­şı­la­cak şey; ola­cak şey de­ğil, e.a. vay anam vay; vay be; vay ca­nı­na
vay be: bk. vay ana­sı­nı
vay ca­nı­na: bk. vay ana­sı­nı
va­zi­ye­ti kur­tar­mak: her­han­gi bir güç du­rum­dan sıy­rıl­mak
ve­bal al­tın­da kal­mak: ma­ne­vî so­rum­lu­luk yük­len­mek
ve­ba­li boy­nu­na: bk. gü­na­hı boy­nu­na
ve­fa bor­cu: bağ­lı­lı­ğın, sev­gi­nin ge­re­ği,
vel­ve­le­ye ver­mek (or­ta­lı­ğı): ge­rek­siz te­lâ­şa dü­şür­mek
ver eli­ni (şu ya da bu yer, fa­lan yer): ak­lı­ma es­ti­ği an, ka­rar ve­rir ver­mez hay­di fa­lan ye­re
ve­rip ve­riş­tir­mek: (bi­ri­ne): ağır söz­ler söy­le­mek
ver­yan­sın et­mek: ağır sözlerle acı­ma­dan sal­dır­mak
ver yi­ye­yim, ört ya­ta­yım, bek­le ca­nım çık­ma­sın: her­kes ba­na hiz­met et­sin, ben­se hiç­bir iş yap­ma­dan otu­ra­yım
vı­cık vı­cık: su­lu, gev­şek
vı­dı vı­dı et­mek: çev­re­si­ni ra­hat­sız ede­cek bi­çim­de yer­li yer­siz çok ko­nuş­mak, e.a. vır vır et­mek
vır vır et­mek: bk. vı­dı vı­dı et­mek
vız ge­lir, tı­rıs gi­der (bi­ri­ne bir şey): önem ver­mem, al­dı­rış et­mem
vi­da­la­rı gev­şet­mek: ken­di­ni tu­ta­ma­yıp çok gül­mek
vi­raj al­mak: dö­ne­meç­ten geç­mek
vi­ra­ne­ye çe­vir­mek (bir ye­ri): hor kul­lan­mak­tan, ba­kım­sız­lık­tan yı­kın­tı du­ru­mu­na ge­tir­mek
virt et­mek: ay­nı şe­yi yi­ne­le­yip dur­mak, di­li­ne do­la­mak
vol­ta at­mak: bir aşa­ğı, bir yu­ka­rı do­laş­mak
vur aba­lı­ya: bü­tün öz­ve­ri­nin yu­mu­şak huy­lu ki­şi­ye yük­len­me­si, ses­siz, güç­süz ki­şi­nin hır­pa­lan­ma­sı, hak­kı­nın çiğ­nen­me­si du­ru­mu
vur aşa­ğı tut yu­ka­rı: uzun uzun çe­ki­şe­rek, sı­kı pa­zar­lık ede­rek, b.a. vur tut
vur de­dik­se öl­dür de­me­dik ya: siz­den bir is­tek­te bu­lun­muş­tuk, fa­kat bu den­li za­rar ve­re­ce­ği­ni­zi, aşı­rı dav­ra­na­ca­ğı­nı­zı um­ma­mış­tık
vur­du­ğu yer­den ses gel­mek: eli ağır ol­mak, çok kuv­vet­li vur­mak
vur­duk­ça to­zu­mak: bir şe­yin üze­rin­de ça­lı­şıl­dık­ça, kur­ca­lan­dık­ça ye­ni so­run­lar çı­ka­rır, işi ar­tar ol­mak
vur­dum duy­maz: an­la­dı­ğı hal­de an­la­ma­mış gi­bi dav­ra­nan, umur­sa­maz, al­dır­maz
vur­dum­duy­maz Kör Ay­vaz: duy­gu­suz
vur em­ri: ola­ğa­nüs­tü du­rum­lar­da “dur” ko­mu­tu­na uy­ma­yan kuş­ku­lu ki­şi­le­rin öl­dü­rül­me­si için kol­luk kuv­vet­le­ri­ne ve­ri­len yet­ki
vur kaç: bas­kın bi­çi­min­de dü­zen­le­nen si­lâh­lı ça­tış­ma
vur pat­la­sın, çal oy­na­sın: ya­rı­nı dü­şün­me­den elin­de­ki avu­cun­da­ki pa­ra­yı zevk ve eğ­len­ce­si uğ­ru­na har­ca­yan ki­şi­nin du­ru­mu
vur tut: tüm ola­sı­lık­la­rı dü­şün­dük­ten son­ra, b.a. vur aşa­ğı tut yu­ka­rı
vurucu güç: en et­kin silâh­lar­la donatıl­mış, özel eğitim gör­müş as­kerî bir­lik